Пули камро аз дӯст баргардондан пурсидан айб аст?

Бахтиёр пули қаҳваро дод. Зебо самбӯса харид. Баъд Бахтиёр таксиро пардохт кард. Ҳар харид хурд буд ва касе ҳамон лаҳза пули ҳамдигарро напурсид. Рӯзи якшанбе Бахтиёр ба бақияи 25 сомонӣ нигоҳ карда, фикр мекунад: агар гап занад, магар истироҳати дӯстона ба муомилаи пулӣ монанд намешавад?

Вақте тақсими хароҷотро мувофиқа кардаед, маблағи камро ҳам баргардондан пурсидан мумкин аст. Дар бораи худи харид гап занед, пардохтҳои ҳар ду нафарро санҷед ва як паёми равшан фиристед. Барои хароҷоти хурди такроршаванда ҳадди ёдоварӣ ва рӯзи бастани ҳисобро якҷоя интихоб кунед, на ин ки тахмин занед кадом маблағро гуфтан меарзад.

Аз мувофиқаи аввал оғоз кунед

Пули баргардонданӣ ва туҳфа аз ду мувофиқаи гуногун сар мешаванд. «Ҳоло бо корти ман медиҳем, баъд тақсим мекунем» маблағи ҳисобшаванда дорад. «Ин қаҳва аз ман» баъд дархости баргардондан намехоҳад.

Агар суҳбати аввал норавшан буд, аввал ҳамонро пурсед: «Мо таксиро тақсим карданӣ будем ё ман он дафъа худам медодам?» Пеш аз он ки рақам ба фарзия табдил ёбад, ҳар ду метавонанд воқеаро ба ёд оранд.

Шумо маҷбур нестед исбот кунед, ки ин маблағ ба қадри кофӣ муҳим аст. Ҳамзамон сабти пардохт нияти касро нишон намедиҳад. Дархостро маҳдуд нигоҳ доред: хароҷоти умумӣ, ҳиссаи мувофиқашуда ва боқимонда пас аз пардохтҳои дигар.

Ҳадди ёдовариро якҷоя интихоб кунед

Ҳадд мувофиқаест дар бораи кай пурсидан. Масалан: «Харидҳои хурдро ҷамъ кунему вақте бақияи якеамон ба 25 сомонӣ расид ё рӯзи якшанбе ҳисобро бандем?» Маблағу рӯз интихоби ҳамин ду нафар аст, на қоидаи дӯстӣ.

Ҳаддро ба бақияи холис, пас аз ба ҳисоб гирифтани харидҳои ҳар ду тараф, татбиқ кунед, на ба ҳар расид. Вагарна мумкин аст ҳиссаи қаҳваро пурседу самбӯсаи харидаи тарафи дигарро фаромӯш кунед.

Рӯзи бастани ҳисоб баробари худи ҳадд муҳим аст. Маблағҳое, ки ҳаргиз ба он намерасанд, низ анҷом меёбанд. Ҳадд дархостро ба таъхир мегузорад; хароҷоти муштаракро хомӯшона туҳфа намекунад. Барои ҳисоби давомдор пули аз дӯстон гирифтаниро пайгирӣ кунед, то хариду пардохткунанда намоён бошанд.

Се хариди хурд, як бақияи 25 сомонӣ

Бахтиёр ва Зебо се харидро баробар тақсим карданӣ шуданд. Ҳеҷ кадомро касе ҳамчун зиёфат пешниҳод накарда буд.

Бахтиёр 80 сомонӣ ва Зебо 30 сомонӣ доданд. Ҳиссаи ҳар кадом 55 сомонӣ аст: Бахтиёр 25 сомонӣ бештар ва Зебо 25 сомонӣ камтар аз ҳиссааш пардохт кардааст. Зебо ба Бахтиёр 25 сомонӣ мефиристад. Барои қаҳва, самбӯса ва таксӣ интиқолҳои алоҳида лозим нестанд.

Ҳиссаҳои ҷудогона ҳамагӣ 15 ё 20 сомонӣ ҳастанд. Ҳадди мувофиқашудаи 25 сомонӣ аз ҳисоби бақияи холис расидааст, на аз калон будани як харид. Ҳисоб кардани кӣ ба кӣ пул медиҳад ҳамин пардохт минуси ҳиссаро барои гурӯҳи калонтар истифода мебарад.

Як дархости кӯтоҳу санҷиданӣ фиристед

Метавонед нависед: «Қаҳва, самбӯса ва таксиро ҷамъ кардам. Пас аз маблағе, ки шумо барои самбӯса додед, аз шумо ба ман 25 сомонӣ мемонад. Вақте фурсат доред, мефиристед? Рӯйхатро якҷоя ҳам дида метавонем.»

Ин паём маблағ, сабаб ва роҳи ислоҳи хатогиро дорад. Барои пурсидан узрхоҳӣ, барои фаромӯш кардан айбдоркунӣ ё паёми ошкор ба тамоми гурӯҳ лозим нест.

Агар рӯзро зикр кардан хоҳед, рӯзи мувофиқашударо гиред: «Мувофиқи нақша, якшанбе 25 сомониро ҳисоб мекунем?» Агар рӯз надоштед, якеро пешниҳод кунед, на ин ки гӯё касе муҳлатро гузаронда бошад. Барои ибораҳои дигар чӣ тавр аз дӯстон пул пурсидан-ро бинед.

Агар худатон ба уҳда гирифтан хоҳед

Метавонед маблағро туҳфа кунед: «25 сомонии боқимондаро худам ба уҳда мегирам; ҳисобамон баста.» Сабтро низ ба ҳамин қарор мувофиқ кунед, то дар ҳисоби нав барнагардад.

Ин аз он фарқ мекунад, ки бақияро боз монеду бигӯед пардохт лозим нест. Агар ҳанӯз баргаштанашро хоҳед, равшан гӯед; агар не, ошкоро бандед. Ҳеҷ яке доварӣ дар бораи саховатмандии дӯстатон намехоҳад.

Барои вохӯрии оянда мувофиқа кунед: зиёфат медиҳед, навбат ба навбат мепардозед ё ҳиссаҳои дақиқро бармегардонед. Ҳисобу китоб бе нороҳатӣ аз ошкор кардани ҳамин интизории муштарак сар мешавад.

Donget дар куҷо ёрӣ медиҳад

Харидҳоро бо пардохткунандаи дуруст сабт кунед ва барои ду нафар Баробар интихоб намоед. Ҳисобу китоб кардан бақияеро медиҳад, ки пеш аз Ёдрас кунед санҷидан мумкин аст. Барои фиристодан тавассути телефон паёми ёдовариро интихоб кунед ё барои дӯсти пайвастшуда худатон Дар Donget ёдрас кунед-ро оғоз намоед. Ёдоварии дохили барнома барои ҳар нафар дар як рӯз як бор маҳдуд аст.

Ҳадди 25 сомонӣ мувофиқаи берун аз барнома аст. Donget танзими ҳадд ё ёдоварии худкор надорад. Вақте Зебо 25 сомониро воқеан бо роҳи маъмулашон фиристод, Пардохт шуд сабт кунед. Donget натиҷаи ҳисобро менависад; пулро нигоҳ намедорад ё намефиристад.

Саволҳои маъмул

Аз дӯст пули камро баргардондан пурсидан айб аст?

Агар тақсими хароҷотро мувофиқа карда бошед, бе доварӣ дар бораи хислати дӯстатон ҳамон мувофиқаро пурсед. Маблағро санҷида як дархости кӯтоҳу мушаххас фиристед; бақияи кам шарҳи дароз намехоҳад.

Кадом маблағ барои пурсидан хеле кам аст?

Ҳаддро якҷоя интихоб кунед, на ин ки як маблағро барои ҳама муносиб донед. Рӯзи бастани ҳисоб ҳам гузоред, то бақияи зери ҳадд низ анҷом ёбад.

Ҳадди ёдоварӣ ба ҳар харид дахл дорад?

Татбиқ ба бақияи холис дархости алоҳида барои ҳар хариди хурдро пешгирӣ мекунад. Дар мисол ҳиссаҳо 15 ё 20 сомонӣ ҳастанд, вале бақияи Зебо ба ҳадди мувофиқашудаи 25 сомонӣ мерасад.

Барои гирифтани маблағи хурд чӣ нависам?

Хароҷоти муштарак ва маблағро ном баред: «Аз ҳисоби охири ҳафта аз шумо ба ман 25 сомонӣ мемонад. Вақте фурсат доред, мефиристед?» Ба тарафи дигар имкони санҷидани ҳисобро диҳед.

Агар маблағро бахшидан хоҳам?

Равшан гӯед, ки худатон мепӯшонед ва аз маблағи интизории баргашт хориҷ кунед. «Парво накунед» гуфтану дар дил интизор мондан мувофиқаро норавшан мекунад.

Donget худкор ёдоварӣ мекунад?

Не. Ёдрас кунед амали дастӣ аст: паёми фиристоданиро интихоб мекунед ё Дар Donget ёдрас кунед-ро оғоз менамоед, ки барои ҳар нафар дар як рӯз як бор маҳдуд аст. Donget пули баргардонданиро намефиристад ё нигоҳ намедорад.

Пеш аз хароҷоти муштараки оянда

Мувофиқа кунед чӣ муштарак аст, кай мепурсед ва кай боқимондаро мебандед. Он гоҳ пардохти хурд метавонад як суҳбати кӯтоҳу мушаххас бимонад.

Donget-ро ройгон боргирӣ кунед ва пеш аз пурсидан харидҳои хурди муштаракро дар як сабт нигоҳ доред.