ໃຜຈ່າຍໃນງານລ້ຽງວັນເກີດ? ກົດທີ່ບໍ່ມີໃຜເວົ້າອອກມາດັງໆ
ສອງທຳນຽມສຳລັບບິນງານລ້ຽງວັນເກີດ, ວິທີຮັບຜິດຊອບສ່ວນຂອງແຂກກຽດຕິຍົດຢ່າງຍຸດຕິທຳ, ຈະເຮັດແນວໃດກັບຄົນທີ່ສັ່ງແພງທີ່ສຸດ, ແລະ ຂໍ້ຄວາມແຖວດຽວທີ່ຜູ້ຈັດຄວນສົ່ງກ່ອນ.
ເຄ້ກຢູ່ເທິງໂຕະ, ມີຄົນກຳລັງຖ່າຍຮູບ, ແລ້ວພະນັກງານກໍວາງບິນໄວ້ກາງໂຕະ. ແປດຄົນເບິ່ງມັນ, ແລະ ສີ່ຄົນໃນນັ້ນກຳລັງຈະຄິດຄົນລະຢ່າງ — ເພາະມີສອງທຳນຽມທີ່ດີພໍໆກັນເລື່ອງໃຜຈ່າຍ, ແລະ ບໍ່ມີໃຜບອກວ່າຄືນນີ້ໃຊ້ອັນໃດ. ກົດດຽວທີ່ສຳຄັນຄືຜູ້ຈັດຕ້ອງບອກການຈັດການນັ້ນກ່ອນຄ່ຳຄືນ ບໍ່ແມ່ນຫຼັງບິນມາເຖິງ.
ສອງທຳນຽມ — ແລະ ທັງສອງເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ
ແຂກຮັບຜິດຊອບເຈົ້າຂອງວັນເກີດ. ທຸກຄົນຈ່າຍຄ່າອາຫານຂອງຕົນ ບວກສ່ວນເທົ່າກັນຂອງແຂກກຽດຕິຍົດ; ເຈົ້າຂອງວັນເກີດບໍ່ຈ່າຍຫຍັງ.
ເຈົ້າຂອງວັນເກີດເປັນຄົນລ້ຽງ. ຄົນທີ່ສະຫຼອງເປັນຜູ້ເຊີນ ແລະ ຮັບຜິດຊອບບິນ; ແຂກເອົາຂອງຂວັນ, ຂອງກິນ ຫຼື ພຽງແຕ່ຕົວເອງມາ.
ບໍ່ມີອັນໃດຖືກຕ້ອງກວ່າ; ພວກມັນຕອບຄຳຖາມຄົນລະຂໍ້ — “ພວກເຮົາກຳລັງສະຫຼອງໃຫ້ເຈົ້າ” ກັບ “ຂ້ອຍກຳລັງເປັນເຈົ້າພາບໃຫ້ພວກເຈົ້າ”. ສະນັ້ນທຳນຽມບໍ່ແມ່ນກົດ. ການປະກາດຕ່າງຫາກຄືກົດ.
ຂໍ້ຄວາມແຖວດຽວທີ່ຜູ້ຈັດເປັນໜີ້ທຸກຄົນ
ໃຜຈອງໂຕະກໍສົ່ງແຜນ, ແລະ ແຜນນັ້ນລວມເລື່ອງເງິນນຳ:
“ອາຫານຄ່ຳວັນເກີດຂອງລີນາ, ວັນສຸກ 2 ທຸ່ມ ຢູ່ຮ້ານແຄມຖະໜົນໃຫຍ່ — ຈານຫຼັກປະມານ 216,000–300,000 ກີບ, ແລະ ພວກເຮົາຈະຮັບຜິດຊອບຄ່າອາຫານຂອງລີນາຮ່ວມກັນ.”
ຫຼື ຖ້າລີນາເປັນເຈົ້າພາບ: “ລີນາລ້ຽງ, ສະນັ້ນເອົາແຕ່ຕົວມາກໍພໍ (ຫຼື ບັດອວຍພອນໜຶ່ງໃບ).”
ແຖວນັ້ນບອກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໂດຍປະມານຂອງຄ່ຳຄືນນັ້ນ ແລະ ບອກວ່າໃຊ້ທຳນຽມໃດ, ພ້ອມໃຫ້ໂອກາດຄົນທີ່ເດືອນນີ້ຕຶງມືຕອບເປັນສ່ວນຕົວກ່ອນຈະສັ່ງຫຍັງ. ຖ້າຂາດມັນ, ຂໍ້ມູນອັນດຽວກັນຈະມາຮອດຕອນ 5 ທຸ່ມ, ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ, ພ້ອມເຫຼົ້າ.
ຊ່ວງລາຄາສຳຄັນ, ເພາະການເລືອກຮ້ານຂອງຜູ້ຈັດເປັນການຕັດສິນເລື່ອງລາຄາໃຫ້ອີກແປດຄົນ: ຈານຫຼັກ 300,000 ກີບ ກາຍເປັນ 600,000 ກີບ ຕໍ່ຫົວ ເມື່ອບວກເຄື່ອງດື່ມ, ຄ່າບໍລິການ ແລະ ສ່ວນຂອງເຈົ້າຂອງວັນເກີດ. ເລືອກສະຖານທີ່ ບໍ່ແມ່ນລາຄາ — ບ່ອນທີ່ຄົນງຽບທີ່ສຸດໃນແຊັດຈ່າຍໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຄິດ. ການປ່ຽນຮ້ານເພາະມີແຂກຄົນໜຶ່ງບອກວ່າໜັກເກີນໄປບໍ່ເສຍຫຍັງ; ການເສຍລາວໄປຈາກໂຕະເສຍຫຼາຍກວ່າ.
ເທົ່າກັນ, ຕາມລາຍການ, ແລະ ບັນຫາຈານແພງ
ຖ້າແຂກຈະຮັບຜິດຊອບ, ສະບັບທີ່ຍຸດຕິທຳກໍງ່າຍ: ສ່ວນຈິງຂອງເຈົ້າຂອງວັນເກີດ — ບໍ່ແມ່ນຕົວເລກກົມໆທີ່ໃຜເດົາເອົາ — ຖືກຫານເທົ່າກັນໃນບັນດາແຂກ ແລ້ວບວກເຂົ້າກັບສິ່ງທີ່ແຕ່ລະແຂກຈ່າຍໃຫ້ຕົນເອງ.
ແຕ່ລະແຂກຈ່າຍໃຫ້ຕົນເອງເທົ່າໃດຄືຄຳຖາມຕໍ່ໄປ. ການແບ່ງເທົ່າກັນໃຊ້ໄດ້ເມື່ອທຸກຄົນສັ່ງຄ້າຍໆກັນ, ແລະ ໃຊ້ບໍ່ໄດ້ເມື່ອແຂກຄົນໜຶ່ງກິນຈານທຳອິດ, ຈານຫຼັກ, ຂອງຫວານ ແລະ ເຫຼົ້າສາມແກ້ວ ໃນຂະນະທີ່ອີກຄົນກິນສະຫຼັດກັບນ້ຳ. ທາງເລືອກກໍຄືກັນກັບ ບິນຮ້ານອາຫານທົ່ວໄປ: ເທົ່າກັນເມື່ອສັ່ງຄ້າຍກັນ, ຕາມລາຍການເມື່ອບໍ່ຄ້າຍ.
ແລ້ວກໍມີຄົນສັ່ງຈານແພງທີ່ສຸດ. ພາຍໃຕ້ການແບ່ງເທົ່າກັນ ໂຕະເປັນຜູ້ອຸດໜູນລາວ; ຕາມລາຍການ ລາວກໍຈ່າຍເອງ — ນັ້ນຄືເຫດຜົນທີ່ໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດໃນການແບ່ງຕາມລາຍການ ເມື່ອເມນູມີຊ່ວງລາຄາກວ້າງ. ກໍລະນີກົງກັນຂ້າມສຳຄັນກວ່າ: ຖ້າ ເຈົ້າຂອງວັນເກີດ ສັ່ງຈານແພງ ແລະ ແຂກເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ, ແຂກກໍຈ່າຍໃຫ້. ນັ້ນຄືຂໍ້ຕົກລົງ; ຖ້າມັນເປັນບັນຫາ, ສິ່ງທີ່ຄວນແກ້ຄືສະຖານທີ່ ບໍ່ແມ່ນການສັ່ງ.
ຂອງຂວັນກັບອາຫານຄ່ຳ: ຢ່າເກັບສອງເທື່ອ
ສອງນ້ຳໃຈມັກຕຳກັນ: ກຸ່ມລົງເງິນຊື້ ຂອງຂວັນຮ່ວມ ແລະ ຍັງຮັບຜິດຊອບຄ່າອາຫານຂອງເຈົ້າຂອງວັນເກີດອີກ. ບໍ່ມີອັນໃດຜິດ, ແຕ່ໃຫ້ຕັດສິນເທື່ອດຽວລ່ວງໜ້າ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໃຜຈ່າຍ 360,000 ກີບ ຄ່າຂອງຂວັນ ແລ້ວອີກ 600,000 ກີບ ຄ່າອາຫານ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຕົກລົງທັງສອງຢ່າງ. ຖ້າມີກອງທຶນຂອງຂວັນ ໃຫ້ບອກວ່າຄ່າອາຫານອອກຈາກນັ້ນບໍ່; ຖ້າບໍ່ມີ, ການຮັບຜິດຊອບຄ່າອາຫານ ນັ້ນເອງ ຄືຂອງຂວັນ.
ຕົວຢ່າງຕົວຈິງ
ໝູ່ແປດຄົນ, ບິນໜຶ່ງໃບ. ລີນາເປັນເຈົ້າຂອງວັນເກີດ; ມາໂນ, ຮານາ, ເອກ, ນູນ, ສົມ, ໂຕ້ ແລະ ອິນ ເປັນແຂກ. ບິນແມ່ນ 4,200,000 ກີບ ລວມຄ່າບໍລິການ, ແລະ ແຜນທີ່ສົ່ງໃນວັນອັງຄານແມ່ນວ່າແຂກຈະຮັບຜິດຊອບລີນາ.
ແບ່ງເທົ່າກັນ, ບໍ່ມີໃຜຖືກຮັບຜິດຊອບ: 4,200,000 ÷ 8 = ຄົນລະ 525,000 ກີບ, ລວມລີນາ — ສິ່ງທີ່ພະນັກງານຈະສະເໜີ, ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ມີໃຜຕົກລົງນຳ.
ແບ່ງເທົ່າກັນ, ແຂກຮັບຜິດຊອບລີນາ: 4,200,000 ÷ 7 = ແຂກລະ 600,000 ກີບ, ລີນາບໍ່ຈ່າຍຫຍັງ — ຫຼາຍກວ່າການແບ່ງເທົ່າກັນທຳມະດາ 75,000 ກີບ ຕໍ່ແຂກ.
ຕາມລາຍການ, ແຂກຮັບຜິດຊອບລີນາ: ການສັ່ງຂອງແຕ່ລະຄົນ, ລວມສ່ວນຄ່າບໍລິການຕາມສັດສ່ວນແລ້ວ, ໄດ້ຈຳນວນຂ້າງລຸ່ມນີ້. ຂອງລີນາເປັນ 504,000 ກີບ, ສະນັ້ນແຂກແຕ່ລະຄົນບວກ 504,000 ÷ 7 = 72,000 ກີບ ໃສ່ຍອດຂອງຕົນ.
| ຄົນ | ລາຍການຂອງຕົນ | + ສ່ວນຈາກ 504,000 ກີບ ຂອງລີນາ | ຈ່າຍ |
|---|---|---|---|
| ລີນາ (ວັນເກີດ) | 504,000 ກີບ | — | 0 ກີບ |
| ມາໂນ | 624,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 696,000 ກີບ |
| ຮານາ | 456,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 528,000 ກີບ |
| ເອກ | 672,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 744,000 ກີບ |
| ນູນ | 480,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 552,000 ກີບ |
| ສົມ | 552,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 624,000 ກີບ |
| ໂຕ້ | 528,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 600,000 ກີບ |
| ອິນ | 384,000 ກີບ | 72,000 ກີບ | 456,000 ກີບ |
ທັງຖັນລາຍການຂອງຕົນ ແລະ ຖັນຈ່າຍ ບວກກັນໄດ້ 4,200,000 ກີບ (696,000 + 528,000 + 744,000 + 552,000 + 624,000 + 600,000 + 456,000). ອິນ ຜູ້ທີ່ກິນຈານຫຼັກກັບນ້ຳ ຈ່າຍ 456,000 ກີບ ແທນ 600,000 ກີບ; ເອກ ຜູ້ທີ່ດື່ມເຫຼົ້າ ຈ່າຍ 744,000 ກີບ. ບໍ່ມີໃຜອຸດໜູນໃຜ ນອກຈາກລີນາ, ຊຶ່ງນັ້ນຄືຈຸດປະສົງ. ມາໂນຈ່າຍບິນດ້ວຍບັດຂອງລາວ, ສະນັ້ນແຂກແຕ່ລະຄົນເປັນໜີ້ລາວຕາມຕົວເລກໃນຖັນສຸດທ້າຍ.
Donget ເຂົ້າມາຊ່ວຍບ່ອນໃດ
ການແບ່ງຕາມລາຍການຄືສ່ວນທີ່ເມື່ອກ່ອນໃຊ້ເວລາຊາວນາທີກັບເຄື່ອງຄິດເລກ, ແລະ ນັ້ນຄືສ່ວນທີ່ແອັບເຮັດໃຫ້. ມາໂນຈ່າຍ, ກົດ ສະແກນໃບບິນດ້ວຍ AI, ແລ້ວແຖວຕ່າງໆໃນໃບບິນກໍກັບມາເປັນລາຍການທີ່ລາວກຳນົດໃນ ລາຍການ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ — ເຫຼົ້າຂອງເອກໃຫ້ເອກ, ເຂົ້າຈີ່ຮ່ວມໃຫ້ທຸກຄົນ, ຈານຫຼັກຂອງລີນາໃຫ້ແຂກເຈັດຄົນ ບໍ່ແມ່ນໃຫ້ລີນາ. ຖ້າກຸ່ມເລືອກແບ່ງເທົ່າກັນແທນ, ລາວກໍໃສ່ລາຍຈ່າຍແບບ ເທົ່າກັນ ແລ້ວເອົາເຄື່ອງໝາຍຖືກຂອງລີນາອອກ.
ບໍ່ວ່າທາງໃດ ຜູ້ຈ່າຍ ຄືມາໂນ, ແລະ ແຖບ ຍອດເງິນ ສະແດງໃຫ້ແຂກແຕ່ລະຄົນເຫັນວ່າຕົນເປັນໜີ້ລາວເທົ່າໃດ, ຢູ່ໃນໂທລະສັບຂອງຕົນເອງ, ໃນຄືນດຽວກັນ. ການຈ່າຍຄືນແຕ່ລະເທື່ອຖືກບັນທຶກເປັນ ການໂອນ; ຖ້າໝູ່ກຸ່ມນີ້ມີກຸ່ມຢູ່ແລ້ວ, ຊຳລະ ຈະລວມບິນນີ້ເຂົ້າກັບຍອດທີ່ຄ້າງຢູ່. ການລ້າງຍອດດ້ວຍການຈ່າຍໜ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ການຂຽນຄຳເຕືອນ ຖ້າມີແຂກລືມ ມີເວົ້າໄວ້ຕ່າງຫາກ.
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ
ໃນງານລ້ຽງວັນເກີດ ໃຜຈ່າຍໃຫ້ເຈົ້າຂອງວັນເກີດ?
ຫຼາຍບ່ອນແຂກເປັນຜູ້ຈ່າຍ ໂດຍແບ່ງສ່ວນຂອງເຈົ້າຂອງວັນເກີດເທົ່າກັນລະຫວ່າງກັນ; ບາງບ່ອນເຈົ້າຂອງວັນເກີດເປັນຄົນລ້ຽງ. ທັງສອງແບບປົກກະຕິ — ຜູ້ຈັດຄວນບອກໃນຄຳເຊີນວ່າໃຊ້ແບບໃດ.
ການແບ່ງບິນໃນງານວັນເກີດຂອງຕົນເອງເສຍມາລະຍາດບໍ່?
ບໍ່. ໃຫ້ບອກໃນຄຳເຊີນວ່າທ່ານລ້ຽງ ຫຼື ແຕ່ລະຄົນຮັບຜິດຊອບອາຫານຂອງຕົນ. ແຂກບໍ່ຄ່ອຍຂຸ່ນເຄືອງກັບແບບໃດແບບໜຶ່ງ, ຂຸ່ນເຄືອງກັບຄວາມແປກໃຈເທົ່ານັ້ນ.
ຖ້າແຂກຄົນໜຶ່ງສັ່ງຫຼາຍກວ່າຄົນອື່ນຫຼາຍ ຈະແບ່ງບິນແນວໃດ?
ຕາມສິ່ງທີ່ແຕ່ລະຄົນສັ່ງ ບໍ່ແມ່ນເທົ່າກັນ, ພ້ອມບວກສ່ວນເທົ່າກັນຂອງເຈົ້າຂອງວັນເກີດ. ການແບ່ງເທົ່າກັນທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນດື່ມນ້ຳຈ່າຍຄ່າສະເຕັກຂອງຄົນອື່ນ ຄືສິ່ງທີ່ຄົນຄຽດແຄ້ນແທ້.
ຖ້າຂ້ອຍເອົາຂອງຂວັນມາແລ້ວ ຍັງຕ້ອງຈ່າຍຄ່າອາຫານບໍ່?
ປົກກະຕິແມ່ນຕ້ອງ — ຂອງຂວັນກັບອາຫານເປັນສອງນ້ຳໃຈຄົນລະຢ່າງ. ຖ້າກຸ່ມລົງເງິນຊື້ຂອງຂວັນຮ່ວມແລ້ວ, ໃຫ້ເອົາຄ່າອາຫານອອກຈາກກອງທຶນນັ້ນ ຫຼື ຂ້າມອັນໜຶ່ງໄປ, ແລະ ຕັດສິນວ່າອັນໃດກ່ອນຄ່ຳຄືນນັ້ນ.
ຖ້າຮ້ານທີ່ຜູ້ຈັດເລືອກແພງເກີນສຳລັບຂ້ອຍເດ?
ບອກຜູ້ຈັດເປັນສ່ວນຕົວ ແລະ ແຕ່ເນີ່ນໆ. ສ່ວນຫຼາຍຈະປ່ຽນຮ້ານ ຫຼື ຈັດໃຫ້ທ່ານມາຮ່ວມສະເພາະຈານຫຼັກ ຫຼື ຕອນເຄື່ອງດື່ມຫຼັງຈາກນັ້ນ.
ໃນຄືນນັ້ນຈະແບ່ງບິນແນວໃດໂດຍບໍ່ຖຽງກັນ?
ຄົນໜຶ່ງຈ່າຍທັງບິນ, ຖ່າຍຮູບໃບບິນ, ແລ້ວການແບ່ງເກີດຂຶ້ນໃນແອັບພາຍຫຼັງ: ລາຍການຂອງແຕ່ລະແຂກ ບວກສ່ວນເທົ່າກັນຂອງເຈົ້າຂອງວັນເກີດ.
ສະຫຼຸບ
ບໍ່ມີກົດສາກົນວ່າໃຜຈ່າຍໃນງານລ້ຽງວັນເກີດ, ແລະ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີ. ເລືອກທຳນຽມໜຶ່ງ, ໃສ່ໄວ້ໃນຄຳເຊີນພ້ອມລາຄາໂດຍປະມານ, ຮັບຜິດຊອບແຂກກຽດຕິຍົດຕາມສ່ວນຈິງຂອງລາວ, ແບ່ງສ່ວນທີ່ເຫຼືອຕາມສິ່ງທີ່ຄົນສັ່ງ, ແລ້ວໃຫ້ຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຈ່າຍ ເພື່ອໃຫ້ໂຕະກັບໄປຫາເຄ້ກໄດ້.
ດາວໂຫຼດ Donget ຟຣີ ແລ້ວໃຫ້ຄົນໜຶ່ງຈ່າຍບິນວັນເກີດ ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນເຫັນຢ່າງຊັດເຈນວ່າຕົນເປັນໜີ້ເທົ່າໃດກ່ອນຈະກັບເຖິງບ້ານ.
