Abonetiyeke hevpar çawa tê parvekirin bêyî ku kes ji bîr bike

Plana muzîkê li ser karta te ye, ya weşanê li ser ya wê ye, cihgirtina bulut li ser hesabekî ku kes bi tam nayne bîra xwe nû dibe. Her yek hindik e. Her yek li gorî bernameya xwe nû dibe. Û her çend mehan yek dibêje “divê em abonetiyan saz bikin”, ku her kes lê hemfikir e û kes wê nake.

Mesrefên hevpar ên dubare bi awayekî cuda ji hesabê şîvê têk diçin. Şîv kêliyeke nerehet e û paşê temam. Abonetî mîqdarek e ku ji bo gerînê pir hindik e, salê donzdeh caran tê, û di rojeke ku kes nayne bîra xwe. Ya ku wê neçareserbar dike mezinahiya wê ye; ya ku wê hêjayî çareserkirinê dike dubarebûna wê ye.

Çima yên biçûk ew in ku dirizin

Kes 15.000 lîreyên ku ji bo balafirekê pêşî daye ji bîr nake. Her kes 250 lîreyan ji bîr dike.

Li jêr sînorekî — ji bo her komê cuda, û nizmtir ji ya ku mirov qebûl dikin — mîqdarek ne hêjayî peyamekê ye. Loma nayê şandin. Meha bê yeke din heye, û niha nerehetiya rakirina wê berhevoka herduyan e, ku hê jî bi tam ne hêjayî peyamekê ye. Vê ji bo salekê dubare bike û kesek li ser mesrefên ku qet ne aciz bû ji dayîna wan 5.000 lîre kêm dibe.

Çareserî ne ew e ku bibî wî kesê ku li pey 250 lîreyan digere. Ew e ku tu nehêlî ev mîqdar bi giştî bibin bûyerên serbixwe.

Sê rê ji bo birêvebirina wê

Dayînkarê bi dor biguherîne. Her kes mehekê digire, an her kes abonetiyekê digire. Ew bi tu awayî şopandinê naxwaze, ku kêfa wê jî ew e, û gava biha nêzîkî hev bin û kom aram be baş e. Ew di kêliya ku yek derdikeve de dişikê, ji ber ku “dor a kê bû” bersivek nîne ku kes bikaribe îsbat bike.

Her mesrefê par bike û tavilê bide hev. Rast, û nayê ragirtin. Veguhastinên biçûk, çend caran di mehekê de, her û her.

Her mesrefê tomar bike û carinan bide hev. Ya ku dixebite. Mesref gava diqewime tê tomarkirin, kes tiştekî naşîne, û her çend mehan hesabkirineke yekane her tiştî bi carekê ve paqij dike. Mîqdara tekane êdî ne girîng e, ji ber ku ew qet bi tenê nayê birêvebirin.

Nimûneyeke hesibandî

Sê hevjîn, sê abonetî, her yek li ser karteke din:

Ew mehê 1.700 TL e, loma her beş 566,67 TL e — an, bi tam, 566,67 ji bo duyan û 566,66 ji bo yê sisiyan, ji ber ku ew wekhev nayê dabeşkirin. Her meh Rojda 333,33 TL pêş dikeve, Baran 83,33 TL pêş dikeve, û Şiyar 416,66 TL paş dimîne, ji ber ku abonetiya wî ya herî erzan e.

Kes tiştekî naşîne. Piştî salekê:

Şiyar 3.999,96 TL ji Rojda re û 999,96 TL ji Baran re dişîne. Du veguhastin, carekê, li şûna sî û şeş mesrefên ku her yek pir biçûk xuya dikir ku bê gotin.

Bala xwe bidê ku hesab ne hewce kir ku kes di wê kêliyê de birêkûpêk be. Wê tenê xwest ku mesref bikeve cihekî ku giştiyekê digire.

Rêzikên hêjayî ku ji berê ve bên pejirandin

Çar biryar hema hema her nîqaşeke abonetiyê pêşî digirin, û bi sohbetekê tên dayîn.

1. Kî di planê de ye — û loma kî di parvekirinê de ye. Ne kî dikare temaşe bike, kî tê hesibandin.
2. Gava yek derdikeve çi dibe. Rêzika paqij ev e: ew mehên ku tê de bû dide, û beşkirina mehek nîvcî ne hêjayî êvara kesî ye.
3. Kî betal dike û kengî. Yê ku karta wî ye karekî wî heye ku ne yê yên din e: ew tenê kes e ku dikare mesrefê rawestîne.
4. Kengî hûn didin hev — rojek, ne hestek. “Her sê mehan” rêzikek e; “gava kom bibe” ne rêzik e.

Hêjayî kontrolkirineke cuda ye: mercên plana bi xwe der barê kê destûr heye ku tê de be. Planên malî û malbatî bi gelemperî mercên xwe hene, û ew di navbera te û pêşkêşkar de ne, ne tiştekî ku parvekirin bikaribe çareser bike.

Donget li ku derê dikeve navê

Abonetî mesrefeke asayî ye ku diqewime dubare bibe, loma ew diçe heman cihê ku her tiştê din diçe. Li Mesrefê zêde bike bitikîne, wê Wekhev par bike — an bi Ji sedî heke kesek wê pir zêdetir bi kar bîne — û tabloya Hesab giştiyê pêş ve dibe. Tu sînorê rojane nîne ka tu çend mesrefan dikarî tomar bikî, loma temamkirina wan di roja yekşema aram de tiştekî naxwaze.

Beşa ku ji bo mesrefên dubare girîng e hesabkirin e. Ji ber ku Donget ji hesabên xalis dixebite ne ji deynên tekane, donzdeh mehên sê abonetiyên li ser hev dibin du veguhastinên li jor ne lîsteyeke sî û şeşan. Li Hesaban rast bike bitikîne, dayînan wek ku hûn jixwe didin hev bike, û Veguhastinekê tomar bike komê vedigerîne sifirê.

Heke abonetî li kêleka kirê û faturayan bijîn, wan di heman komê de bihêle — parvekirina faturayên avê û elektrîkê bi hevjînan re li ser heman prensîbê dixebite, û hesabek ji bo malê ji sisiyan çêtir e.

Pirsên pir tên kirin

Abonetiyek di navbera hevalan de çawa tê parvekirin?

Mesrefa mehane li ser hejmara kesên ku tê de ne dabeş bike û her meh wê li ser navê xwedanê karta ku jê tê stendin tomar bike. Mîqdar hindik e; sedema tomarkirinê ew e ku donzdeh ji wan ne hindik in.

Ma divê em dor bi dor biguherînin ka kî abonetiya hevpar dide?

Dorguherîn dixebite gava biha nêzîkî hev bin û her kes bimîne. Ew di kêliya ku yek di nîvê dorê de derdikeve de têk diçe, ji ber ku tomarek nîne ka kê dora xwe girtiye.

Abonetiyeke ku wekhev nayê dabeşkirin çawa tê hesibandin?

Bihêle qurişê zêde bikeve ser kesekî û wê wisa bihêle. Dabeşkirina 1.700 li ser sê kesan dibe 566,67, 566,67 û 566,66 — gerîna li pey qurişekî ji qurişî bêtir bala te dixwe.

Gava yek di nîvê mehê de ji plana hevpar derdikeve çi dibe?

Ji wî mesrefa mehên ku tê de bû bistîne û bisekine. Beşkirina mehek yekane ya abonetiyeke biçûk hesabek e ku kes wê kontrol neke û her kes jê aciz bibe.

Ma hêjayî ye meriv abonetiyeke ku tenê çend lîre ye tomar bike?

Mesrefa tekane ne hêjayî gerînê ye, û tam ji ber vê yekê ew nayê dayîn. Mehê carekê tê tomarkirin û dibe beşek ji hesabekî ku hêjayî çareserkirinê ye.

Divê em mesrefên dubare çend caran bidin hev?

Ji bo maleke aram sê mehan carekê an salê du caran. Ew qas pir ku kes hesabekî mezin hilnegire, û ew qas kêm ku hesabkirin bi xwe nebe kar.

Encam

Hewl nede ku mesrefên biçûk ên dubare bikî hêjayî gerînê. Bike ku ew êdî nebin bûyerên serbixwe: her yekê li cihê ku diqewime tomar bike, bihêle hesab kom bibe, û di bernameyeke ku we carekê pejirandiye de bide hev. Şopandina ka kî çi deynê te ye heman adet e ku li her tiştê din tê sepandin.

Donget bi belaş dakêşe û salek abonetiyan bike du veguhastin.