ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍງານສະຫຼະໂສດ: ໃຜຈ່າຍຫຍັງແທ້

ມີຄົນໂພສໃນແຊັດກຸ່ມ: ສີ່ມື້, ດານັງ, ປີ້ຍົນຖືກໃນເດືອນມິຖຸນາ, ຄົນລະປະມານ 1,150,000 ກີບ. ພາຍໃນນາທີດຽວ ມີອີໂມຈິຍົກໂປ້ຫົກອັນ.

ມີຄົນໜຶ່ງບໍ່ຕອບ. ລາວຕອບເຊົ້າມື້ຕໍ່ມາ, ດ້ວຍນ້ຳໃຈດີ, ແລ້ວບອກວ່າຟັງແລ້ວມ່ວນຫຼາຍ.

ລາວກຳລັງຄິດເລກທີ່ບໍ່ມີໃຜໃນແຊັດນັ້ນຄິດ, ແລະ ຕົວເລກທີ່ລາວໄດ້ບໍ່ແມ່ນ 1,150,000 ກີບ.

ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ງານສະຫຼະໂສດແປກໃນທາງການເງິນຄື: ທຸກຄົນຮູ້ວ່າເຈົ້າບ່າວບໍ່ຈ່າຍ, ແຕ່ເກືອບບໍ່ມີໃຜເວົ້າອອກມາດັງໆວ່າອັນນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດຕໍ່ລາຄາ. ບົດນີ້ແມ່ນເລື່ອງການເວົ້າອອກມາດັງໆ.

ຕົວເລກແທ້ບໍ່ເຄີຍແມ່ນຕົວເລກໃນແຊັດ

ແປດຄົນ. ເຈັດຄົນຈ່າຍ, ເພາະເຈົ້າບ່າວບໍ່ຈ່າຍ.

ຕົວເລກທີ່ໂພສໃນແຊັດແມ່ນ 9,200,000 ກີບ ÷ 8 = ຄົນລະ 1,150,000 ກີບ.

ຕົວເລກທີ່ຄົນຈະຈ່າຍແທ້ແມ່ນ (9,200,000 ກີບ + 900,000 ກີບ) ÷ 7 = ຄົນລະປະມານ 1,443,000 ກີບ.

ນັ້ນຄື 293,000 ກີບ ຕໍ່ຄົນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ — ສູງກວ່າຕົວເລກທີ່ທຸກຄົນຕົກລົງກັນໜຶ່ງສ່ວນສີ່. ບໍ່ມີໃຜຕົວະ. ພຽງແຕ່ວ່າ “ເຈົ້າບ່າວບໍ່ຈ່າຍ” ຖືກເຂົ້າໃຈເປັນນ້ຳໃຈງາມ ແທນທີ່ຈະເປັນແຖວໜຶ່ງໃນງົບ, ແລ້ວມັນກໍກະຈາຍໄປໃສ່ຄົນອື່ນແບບງຽບໆ.

ຄິດເລກອັນນີ້ກ່ອນຈະຂໍໃຫ້ໃຜຕົກລົງ. ໃຊ້ເວລາສອງນາທີ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ມີຄ່າທີ່ສຸດອັນດຽວທີ່ຜູ້ຈັດເຮັດໄດ້, ເພາະມັນປ່ຽນຄວາມຄາດຫວັງທາງສັງຄົມທີ່ຄຸມເຄືອ ໃຫ້ກາຍເປັນຕົວເລກທີ່ຄົນຕອບໄດ້ວ່າເອົາ ຫຼື ບໍ່ເອົາ.

”ເຈົ້າບ່າວບໍ່ຈ່າຍ” ຄວນຄຸມຫຍັງແດ່

ຄວນຕົກລົງໃຫ້ຊັດ, ເພາະແຕ່ລະກຸ່ມຕ່າງກັນຫຼາຍ ແລະ ທຸກຄົນຄິດວ່າແບບຂອງຕົນເປັນແບບສາກົນ.

• ເກືອບສະເໝີຄຸມ: ສ່ວນບ່ອນພັກຂອງລາວ, ກິດຈະກຳຫຼັກຂອງກຸ່ມ, ອາຫານຮ່ວມກຸ່ມ.
• ສ່ວນຫຼາຍຄຸມ: ຄ່າເດີນທາງຂອງລາວ, ຖ້າເປັນບ່ອນທີ່ລາວຈະບໍ່ໄປຢູ່ແລ້ວ.
• ສ່ວນຫຼາຍບໍ່ຄຸມ: ເຄື່ອງດື່ມສ່ວນຕົວຕະຫຼອດທິບ, ຂອງທີ່ລະນຶກ, ຄືນທີ່ລາວຕໍ່ເອງຕອນທ້າຍ.

ເສັ້ນທີ່ກຸ່ມສ່ວນຫຼາຍລົງຕົວ: ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ມີຢູ່ເພາະນີ້ແມ່ນງານສະຫຼະໂສດ ຄຸມ; ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ມີຢູ່ເພາະລາວເປັນຄົນໜຶ່ງທີ່ໄປທ່ຽວ ບໍ່ຄຸມ.

ກຸ່ມທ່ານຕົກລົງແນວໃດກໍຕາມ, ໃຫ້ຕົກລົງໃນອາທິດທຳອິດ ແລ້ວຂຽນລົງແຊັດ. ແບບທີ່ພັງຄືແບບທີ່ສາມຄົນຄິດວ່າຄ່າເດີນທາງລວມແລ້ວ ແລະ ສີ່ຄົນຄິດວ່າບໍ່ລວມ, ແລ້ວມັນໂຜ່ຂຶ້ນມາຕອນຕີໜຶ່ງຢູ່ສະໜາມບິນ.

ສີ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ລືມສະເໝີ

1. ເງິນທີ່ຜູ້ຈັດອອກກ່ອນ. ມີຄົນເອົາບ່ອນພັກ 4,800,000 ກີບ ໃສ່ບັດຕົນເອງໃນເດືອນກຸມພາ ສຳລັບທິບເດືອນມິຖຸນາ. ນັ້ນຄືເງິນກູ້ບໍ່ມີດອກເບ້ຍສີ່ເດືອນທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ອາສາ. ເກັບເງິນມັດຈຳແຕ່ຫົວທີ — ຄົນລະ 250,000 ກີບ ກໍໄດ້ — ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄົນດຽວແບກທັງໝົດ.

2. ຄົນຖອນຕົວ. ມີຄົນຍົກເລີກສາມອາທິດກ່ອນໄປ. ບ່ອນພັກຄືນເງິນບໍ່ໄດ້, ສ່ວນຂອງລາວຈຶ່ງບໍ່ຫາຍໄປ; ມັນກະຈາຍໃສ່ຄົນອື່ນ. ຕົກລົງກົດ ກ່ອນ ມັນເກີດ: ແບບຍຸຕິທຳມາດຕະຖານຄືຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ຜູກມັດແລ້ວ ແລະ ຄືນເງິນບໍ່ໄດ້ ຢູ່ກັບຄົນທີ່ຖອນຕົວ, ສ່ວນສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ທັນຈອງ ບໍ່ຢູ່. ຕັດສິນລ່ວງໜ້າແມ່ນງ່າຍ. ຕັດສິນພາຍຫຼັງແມ່ນຄວາມສ່ຽງຕໍ່ມິດຕະພາບແທ້ໆ.

3. ບິນທີ່ບໍ່ມີໃຜຖ່າຍຮູບ. ສີ່ມື້ສ້າງລາຍຈ່າຍສາມສິບກວ່າລາຍການ, ແລ້ວມື້ທີສາມກໍບໍ່ມີໃຜຈື່ວ່າໃຜຈ່າຍຄ່າແທັກຊີ. ບັນທຶກໄປຕາມທາງ, ຫຼື ຍອມຮັບວ່າຈະຕ້ອງມານັ່ງຈັດຈາກໃບແຈ້ງຍອດທະນາຄານຢູ່ເທິງຍົນຂາກັບ.

4. ສ່ວນຕ່າງອັດຕາແລກປ່ຽນ. ຄົນລະປະເທດ, ຄົນລະບັດ, ແລ້ວແຕ່ລະທະນາຄານກໍໃຊ້ອັດຕາຂອງຕົນແບບງຽບໆ. ບັນທຶກສິ່ງທີ່ຈ່າຍຈິງໃນສະກຸນທີ່ຈ່າຍ — ວິທີຢູ່ນີ້ — ແທນທີ່ຈະແປງໃນຫົວຢູ່ໜ້າບາ.

ເມື່ອມີຄົນຈ່າຍບໍ່ໄຫວ

ນີ້ຄືສ່ວນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນສ່ວນທີ່ທຸກຄູ່ມືຂ້າມໄປ.

ສະເໝີຈະມີຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄົນທີ່ 1,443,000 ກີບ ເປັນບັນຫາແທ້ — ລູກເກີດໃໝ່, ກຳລັງປ່ຽນວຽກ, ຄ່າເຊົ່າຂຶ້ນ. ລາວເກືອບຈະບໍ່ບອກ. ລາວຈະບອກວ່າ “ຍັງບໍ່ແນ່ໃຈເລື່ອງວັນ”, ແລ້ວກໍຫຍຸ້ງ, ແລ້ວກໍບໍ່ມາ, ແລ້ວທຸກຄົນກໍສະຫຼຸບວ່າລາວບໍ່ຢາກມາ.

ການເສຍຄົນໜຶ່ງໄປຈາກງານສະຫຼະໂສດເພາະເລື່ອງເງິນແມ່ນຜົນຮ້າຍ, ແລະ ເກືອບທັງໝົດປ້ອງກັນໄດ້. ສາມຢ່າງນີ້ໃຊ້ໄດ້:

ໂພສຕົວເລກແທ້ແຕ່ຕົ້ນ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ການປະຕິເສດງ່າຍ. ບໍ່ແມ່ນ “ປະມານ 1,150,000 ກີບ”. ແຕ່ແມ່ນ 1,443,000 ກີບ ພ້ອມລາຍລະອຽດ. ແລະ ຮຽບຮຽງຄຳໃຫ້ການຖອນຕົວເປັນທາງເລືອກທຳມະດາ ບໍ່ແມ່ນຄຳສາລະພາບ:

“ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຕັມຕົກຄົນລະປະມານ 1,443,000 ກີບ — ຄຸມທຸກຢ່າງເວັ້ນເຄື່ອງດື່ມສ່ວນຕົວ. ປີນີ້ບໍ່ສະດວກກໍບໍ່ເປັນຫຍັງເລີຍ, ຢູ່ນີ້ກໍຈະມີກິນເຂົ້າແລງນຳກັນຄືກັນ.”

ປະໂຫຍກສຸດທ້າຍນັ້ນເຮັດວຽກຫຼາຍ. ມັນໃຫ້ທາງໃຫ້ຄົນປະຕິເສດໂດຍບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເລື່ອງເງິນ.

ໃຫ້ທາງເລືອກເປັນລະດັບແຕ່ຕົ້ນ, ບໍ່ແມ່ນລໍຖ້າໃຫ້ຂໍ. ບໍ່ມີໃຜຂໍທາງເລືອກທີ່ຖືກກວ່າ, ເພາະການຂໍເອງຄືການສາລະພາບ. ສະນັ້ນສ້າງມັນເຂົ້າໄປໃນໂຄງສ້າງ: ສອງຄືນແທນສີ່, ຂ້າມມື້ລ່ອງເຮືອ, ນອນໂຊຟາເບດຄ່າຫ້ອງເຄິ່ງດຽວ. ປະກາດລະດັບເຫຼົ່ານີ້ເປັນໂຄງສ້າງປົກກະຕິຂອງທິບ ແລ້ວຄົນຈະເລືອກເອງແບບງຽບໆ.

ໃຫ້ຄົນຈ່າຍເປັນງວດໄດ້ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ມັນເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອ. 360,000 ກີບ ຕໍ່ເດືອນຈາກເດືອນກຸມພາ ແມ່ນຂໍ້ສະເໜີທີ່ຕ່າງກັນຄົນລະເລື່ອງກັບ 1,443,000 ກີບ ໃນເດືອນພຶດສະພາ, ແລະ ມັນບໍ່ໄດ້ເສຍຫຍັງໃຫ້ຜູ້ຈັດເລີຍ ນອກຈາກສະເປຣດຊີດ — ຫຼື ແອັບທີ່ຕິດຕາມຢູ່ແລ້ວວ່າໃຜຈ່າຍຫຍັງໄປແລ້ວ.

ຫຼັກການທີ່ຢູ່ໃຕ້ທັງສາມ: ເຮັດໃຫ້ທາງເລືອກທີ່ຖືກກວ່າ ບໍ່ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງສັງຄົມ. ຖ້າການເລືອກມັນຕ້ອງໄດ້ເວົ້າກັນກ່ອນ, ແປວ່າມັນບໍ່ໄດ້ຖືກສະເໜີແທ້.

ພໍໄປຮອດແລ້ວ ແບ່ງໃຫ້ຖືກວິທີ

ການທີ່ເຈົ້າບ່າວບໍ່ຈ່າຍຫຍັງເລີຍ ບໍ່ແມ່ນການແບ່ງເທົ່າກັນ, ສະນັ້ນຢ່າຝືນໃຫ້ມັນເປັນແບບນັ້ນ.

ວິທີທີ່ສະອາດຄື ແບ່ງຕາມສ່ວນ: ທຸກຄົນໄດ້ໜຶ່ງສ່ວນ, ເຈົ້າບ່າວໄດ້ສູນ, ແລ້ວແຕ່ລະລາຍຈ່າຍຈະຫານໃສ່ຜູ້ຈ່າຍໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ບໍ່ຕ້ອງຄິດເລກຢູ່ໜ້າເຄົາເຕີ, ບໍ່ຕ້ອງມີບັນຊີແຍກອີກອັນ, ແລະ ມັນຮັບມືມື້ລ່ອງເຮືອທີ່ສອງຄົນບໍ່ໄປໄດ້ນຳ — ສອງຄົນນັ້ນພຽງແຕ່ໄດ້ສູນສ່ວນໃນລາຍຈ່າຍນັ້ນອັນດຽວ. ຢາກເຫັນພາບເຕັມ ວິທີແບ່ງທັງຫ້າຢູ່ນີ້.

ສອງກົດສຳລັບທິບເອງ:

• ໃຜຈ່າຍ ຄົນນັ້ນບັນທຶກທັນທີ. ບໍ່ແມ່ນຄືນນີ້, ບໍ່ແມ່ນມື້ອື່ນ. ຢູ່ໜ້າເຄົາເຕີເລີຍ. ຖ່າຍໃບບິນແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ ການສະແກນໃບບິນ ພິມໃຫ້.
• ຊຳລະເທື່ອດຽວຕອນທ້າຍ. ບໍ່ແມ່ນທຸກຄືນ. ແອັບທີ່ດີຈະຄິດຈຳນວນການຈ່າຍທີ່ໜ້ອຍທີ່ສຸດເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນເທົ່າກັນ, ເຊິ່ງສຳລັບແປດຄົນມັກຈະເປັນສາມ ຫຼື ສີ່ການໂອນ ແທນທີ່ຈະຊາວ.

Donget ເຂົ້າກັບບ່ອນໃດ

Donget ເປັນແອັບຟຣີສຳລັບທິບຮູບແບບນີ້ໂດຍສະເພາະ:

• ແບ່ງຕາມສ່ວນ, ເຈົ້າບ່າວຈຶ່ງບໍ່ຈ່າຍຫຍັງໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີໃຜຄິດເລກໃໝ່.
• ລາຍຈ່າຍບໍ່ຈຳກັດ — ທິບສີ່ມື້ສ້າງລາຍຈ່າຍຫຼາຍ, ແລະ ບໍ່ມີເພດານຕໍ່ມື້ໃຫ້ຕຳໃນມື້ທີ່ຫຍຸ້ງທີ່ສຸດ.
• ການສະແກນໃບບິນດ້ວຍ AI ຟຣີ, ສຳລັບໃບບິນທີ່ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຈະຕາຍຢູ່ໃນຖົງເສື້ອ.
• ຫຼາຍສະກຸນເງິນໃນກຸ່ມດຽວ.
• ທຸກຄົນເຫັນຍອດດຽວກັນທັນທີ, ຈຶ່ງບໍ່ຕ້ອງຖາມຜູ້ຈັດວ່າຮອດໃສແລ້ວ.
• ຊຳລະດ້ວຍຈຳນວນການຈ່າຍທີ່ໜ້ອຍທີ່ສຸດ.
• ຟຣີສຳລັບສະມາຊິກທຸກຄົນ, ບໍ່ມີໃຜຕ້ອງຊື້ຫຍັງເພື່ອຈ່າຍສ່ວນຂອງຕົນ.

ຖ້າຍັງຢູ່ຂັ້ນວາງແຜນ, ການວາງງົບທິບສະຫຼະໂສດ ຄຸມການເລືອກຈຸດໝາຍ ແລະ ການສ້າງງົບ, ສ່ວນ ໜ້າກໍລະນີການໃຊ້ງານທິບ ມີວິທີທົ່ວໄປ.

ສະຫຼຸບໃນຫຍໍ້ໜ້າດຽວ

ຄິດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕໍ່ຄົນທີ່ແທ້ຈິງໂດຍກະຈາຍສ່ວນຂອງເຈົ້າບ່າວແລ້ວ, ໂພສຕົວເລກນັ້ນກ່ອນຈະມີໃຜຕົກລົງ, ໃຫ້ລະດັບທີ່ຖືກກວ່າໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ໃຜຂໍ, ຕົກລົງກົດເລື່ອງຄົນຖອນຕົວລ່ວງໜ້າ, ບັນທຶກລາຍຈ່າຍທັນທີທີ່ເກີດ, ແລ້ວຊຳລະເທື່ອດຽວຕອນທ້າຍ.

ເຮັດແບບນັ້ນແລ້ວທິບກໍເປັນເລື່ອງຂອງທິບ. ຂ້າມມັນໄປ ແລ້ວຈະມີຄົນໜຶ່ງໃນແຊັດກຸ່ມນັ່ງບວກເລກຢູ່ງຽບໆ ແລ້ວຕັດສິນໃຈວ່າເດືອນມິຖຸນາລາວຫຍຸ້ງ.

ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ

ໃນງານສະຫຼະໂສດ ໃຜຈ່າຍໃຫ້ເຈົ້າບ່າວ?

ກຸ່ມທີ່ເຫຼືອ, ແບ່ງເທົ່າກັນ. ບອກແຕ່ຂໍ້ຄວາມທຳອິດ ແລະ ບອກວ່າມັນຄຸມຫຍັງແດ່ — ປົກກະຕິແມ່ນບ່ອນພັກ, ກິດຈະກຳ ແລະ ອາຫານຮ່ວມກຸ່ມ, ບໍ່ແມ່ນປີ້ຍົນ ຫຼື ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສ່ວນຕົວ. ຖ້າປະໄວ້ຄຸມເຄືອ ມັນຈະກາຍເປັນເທົ່າທີ່ຜູ້ຈັດຮັບໄຫວແບບງຽບໆ.

ການຮັບພາລະສ່ວນຂອງເຈົ້າບ່າວເພີ່ມຕໍ່ຄົນເທົ່າໃດ?

ສ່ວນຂອງລາວທັງໝົດ ຫານດ້ວຍຄົນທີ່ເຫຼືອ. ໃນກຸ່ມແປດຄົນນັ້ນປະມານສິບສີ່ເປີເຊັນເທິງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງທ່ານເອງ, ແລະ ນັ້ນຄືຕົວເລກທີ່ຄົນຕ້ອງເຫັນກ່ອນຈະຕົກລົງໄປທິບ.

ຕອນວາງງົບງານສະຫຼະໂສດ ມັກລືມຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃດ?

ຄ່າຮັບສົ່ງ ແລະ ແທັກຊີ, ສ່ວນຂອງເຈົ້າບ່າວ, ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະ ຄ່າບໍລິການເທິງອາຫານກຸ່ມ. ແຕ່ລະລາຍການບໍ່ໃຫຍ່, ແຕ່ລວມກັນແລ້ວແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຕົວເລກສຸດທ້າຍບໍ່ເຄີຍກົງກັບຕົວເລກໃນແຊັດ.

ຖ້າມີຄົນໃນກຸ່ມຈ່າຍບໍ່ໄຫວເດ?

ຮູ້ໃຫ້ໄດ້ກ່ອນຈະຈອງຫຍັງ, ແລະ ໃຫ້ຄົນເລືອກເຂົ້າຮ່ວມບາງສ່ວນຂອງທິບແທນທີ່ຈະເປັນ ‘ທັງໝົດ ຫຼື ບໍ່ມີຫຍັງ’. ໝູ່ທີ່ມາສອງຄືນແທນສີ່ຄືນກໍຍັງມາຢູ່ — ໝູ່ທີ່ຖືກລາຄາຜັກໄສແບບງຽບໆ ມັກຈະເຊົາຕອບໄປເລີຍ.

ໄປຮອດແລ້ວຈະແບ່ງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍແນວໃດ?

ບັນທຶກທຸກລາຍຈ່າຍຮ່ວມທັນທີທີ່ເກີດ ພ້ອມກັບຄົນທີ່ແບ່ງກັນແທ້, ໃຫ້ລາຍຈ່າຍຂອງເຈົ້າບ່າວຢູ່ກັບກຸ່ມ, ແລ້ວຊຳລະເທື່ອດຽວຕອນທ້າຍ. ແບ່ງກັນຢູ່ໜ້າງານເຮັດໃຫ້ບັນຍາກາດເສຍ; ບໍ່ແບ່ງເລີຍເຮັດໃຫ້ໝູ່ເສຍ.

ດາວໂຫຼດ Donget ຟຣີ ແລ້ວແບ່ງທັງທິບໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ສະເປຣດຊີດ.