ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਸੰਤੁਲਨ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਏ
ਹਰ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਜਣੇ ਦਾ ਕਾਰਡ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਦਾ ਫ਼ਰਕ, ਆਦਤ ਬਣ ਜਾਣਾ ਤੇ ਟਾਲ-ਮਟੋਲ — ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣੀਏ, ਤੇ ਉਹ ਅਨੁਪਾਤੀ ਵੰਡ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਚੁੱਭਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵਾਲੇ ਉਹ ₹2,000 ਨਹੀਂ। ਸਗੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉੱਠੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਜੇਬ ਵੱਲ ਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਤੀ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਣੋਂ ਹਟ ਕੇ ਵਿਵਸਥਾ ਬਣ ਗਿਆ — ਅਜਿਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਜੋ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੁਝਾਈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਨੀ, ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁਣ ਕੋਈ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਾ ਲੱਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਪੈਸਿਆਂ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੇ ਤੈਅ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ: ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁਧਾਰੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ — ਬਸ਼ਰਤੇ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਪਛਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਤਿੰਨ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਦਿੱਕਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੜੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਲਾਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਾਕਾਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਦਿੱਕਤ ਇੱਕੋ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਹਾਲਤਾਂ, ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ
1. ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਵੰਡਣਾ ਦਿਸਦਾ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਹੈ, ਪਰ ਹੈ ਨਹੀਂ: ਉਹੀ ₹40,000 ਦੋ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਤਨਖ਼ਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ-ਵੱਖਰੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੱਧ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਠੀਕ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ — ਬਸ ਇਹ ਗ਼ੈਰ-ਰਸਮੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਨਾਂ ਲਏ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਡਾਵਾਂਡੋਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
2. ਇਹ ਆਦਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਆਮਦਨ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਬਸ… ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਸ਼ਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਕਾਰਡ ਸੇਵ ਸੀ, ਟ੍ਰਿਪ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਕ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਲੈਪਟਾਪ ’ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬੈਠੇ ਸੀ, ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹਾ ਢਰਵਾ ਬਣ ਗਿਆ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਗੰਭੀਰ ਵੀ — ਪਰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁੜੱਤਣ ਇਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
3. ਇੱਕ ਜਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਕਤਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਿੱਲ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਇਬ। ਆਪਣੀ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਗੋਲ-ਮੋਲ। ਹਰ ਵਾਰ ਪੈਸੇ ਘੱਟ। ਇਹ ਬਜਟ ਦੀ ਦਿੱਕਤ ਨਹੀਂ ਤੇ ਕੋਈ ਐਪ ਇਸਨੂੰ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਚੁਣੋ। ਇੱਕ ਦੀ ਦਵਾਈ ਦੂਜੇ ’ਤੇ ਅਜ਼ਮਾਉਣਾ ਹੀ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵੱਡੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੈ: ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ
ਸਾਂਝੇ ਮਾਲੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕੰਮ ਦਾ ਵਿਚਾਰ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸਾਂਝੇ ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਧੋ-ਅੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਹਰ ਜਣਾ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੁਪਈਆਂ ਦੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ, ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ।
ਮੰਨ ਲਓ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਹੱਥ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ₹1,40,000 ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ₹85,000। ਸਾਂਝੇ ਖਰਚੇ — ਕਿਰਾਇਆ, ਬਿੱਲ, ਖਾਣਾ, ਨਾਲ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ — ਕੁੱਲ ₹80,000 ਬਣਦੇ ਹਨ।
50/50 ਵੰਡ: ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ₹40,000।
- ਵੱਧ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ₹1,40,000 ਵਿੱਚੋਂ ₹1,00,000 ਬਚਦੇ ਹਨ — ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ 71%।
- ਘੱਟ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ₹85,000 ਵਿੱਚੋਂ ₹45,000 ਬਚਦੇ ਹਨ — ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ 53%।
ਇੱਕ ਕੋਲ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਪੈਸੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਉਸ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ «ਬਰਾਬਰ» ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਪਾਤੀ ਵੰਡ: ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਲੀ ਆਮਦਨ ₹2,25,000 ਹੈ, ਸੋ ਹਿੱਸੇ ਬਣਦੇ ਹਨ 62% ਤੇ 38%।
- ਵੱਧ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ₹49,778 ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ₹90,222 ਬਚਦੇ ਹਨ — ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ 64%।
- ਘੱਟ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ₹30,222 ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ₹54,778 ਬਚਦੇ ਹਨ — ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ 64%।
ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ। ਰਕਮਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਨਹੀਂ — ਦਬਾਅ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ। ਮਹੀਨੇ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਬਸ ਇਹੀ ਪੂਰੀ ਦਲੀਲ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨੁਪਾਤੀ ਵੰਡ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗ਼ੈਰ-ਰਸਮੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਵੱਧ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੁਣ ਵੀ ਵੱਧ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਅਹਿਸਾਨ ਨਹੀਂ — ਤੇ ਅਹਿਸਾਨ ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਯਾਦ ਰੱਖੀਆਂ ਤੇ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਕੜੇ ਆਪ ਕੱਢ ਲਓ। «ਮੈਂ ਹਿਸਾਬ ਲਾਇਆ, ਇਹ 62/38 ਬਣਦਾ ਹੈ» ਸੁਣਨਾ, «ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ» ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਸੌਖਾ ਹੈ।
ਜੇ ਇਹ ਆਦਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ: ਇਸਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿਓ, ਮੁਕੱਦਮਾ ਨਾ ਚਲਾਓ
ਆਮਦਨ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਹੈ — ਪਰ ਓਦੋਂ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲਲਕ ਰੋਕ ਲਵੋ।
ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਬੂਤ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਗਿਆਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਰਸੀਦਾਂ। ਇੱਕ ਕੁੱਲ ਜੋੜ। ਇੰਝ ਨਾ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਵਹੀ-ਖਾਤਾ ਕੱਢਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਮੁਲਜ਼ਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਤੇ ਲੋਕ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਜੋ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਤੇ ਵੱਧ ਅਕਾਊ ਹੈ:
«ਮੈਂ ਗ਼ੌਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲਗਭਗ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਕਾਰਡ ਮੇਰਾ ਹੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਇਹ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸੈੱਟ ਕਰ ਲਈਏ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ’ਤੇ ਨਾ ਰਹੇ?»
ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਕਾਰਗਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਇਹ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਢਰਵਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਜ਼ਾਮ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਬੇਨਤੀ ’ਤੇ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ «ਹਾਂ» ਕਹਿਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਬੂਲਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਫੇਰ ਉਸੇ ਸ਼ਾਮ ਵਿਵਸਥਾ ਬਣਾ ਵੀ ਲਓ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਦਭਾਵ ਤਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲਬਾਤ ਕੋਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਉਹ ਗੱਲਬਾਤ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ।
ਵਿਵਸਥਾ: ਤਿੰਨ ਖ਼ਾਨੇ
ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜੋੜਿਆਂ ਲਈ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਿੱਧੇ ਹਿਸਾਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਉਲਝੇ ਤੱਕ:
ਤੇਰਾ। ਮੇਰਾ। ਸਾਡਾ।
ਸਾਡਾ ਉਹ ਸਭ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ — ਕਿਰਾਇਆ, ਬਿੱਲ, ਖਾਣਾ, ਸੋਫ਼ਾ, ਛੁੱਟੀਆਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਰਾਬਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇਸ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ ਕਿ ਉੱਪਰਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋ।
ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹਨ: ਕੱਪੜੇ, ਤੋਹਫ਼ੇ, ਸ਼ੌਕ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੈਸੇ ਵੀ ਖਰੀਦਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ। ਨਾ ਕੁਝ ਵਿਖਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਫ਼ਾਈ, ਨਾ ਕੋਈ ਬਹਿਸ।
ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੁਆਲੇ ਸਾਫ਼ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹਿਸ ਕਿਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲਕੀਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਖਰੀਦ ਸੰਭਾਵੀ ਸਾਂਝੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ — ਤੇ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਥਕਾਊ ਹੈ: ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਜਿਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਮਲੀ ਤੌਰ ’ਤੇ:
- ਸਾਂਝੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾਓ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਬੈਂਕ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਔਖੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ’ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਰਹੋ: ਕੀ ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਸਾਂਝਾ ਹੈ? ਗੱਡੀ? ਬਿੱਲੀ? ਕੋਈ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਵਾਬ ਹੈ।
- ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਅਨੁਪਾਤ, ਕੋਈ ਇੱਕ ਚੁਣੋ। ਉੱਪਰਲਾ ਹਿਸਾਬ ਵਰਤੋ।
- ਸਾਂਝੇ ਖਰਚੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦਰਜ ਕਰੋ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛੇ ਬਿਨਾਂ ਉਹੀ ਇੱਕ ਬਕਾਇਆ ਦਿਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
- ਇੱਕ ਤੈਅ ਦਿਨ ਹਿਸਾਬ ਨਬੇੜੋ। ਤਨਖ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਰੀਖ਼ ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ «ਮੰਗਣ» ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚੌਥਾ ਕਦਮ ਹੀ ਲੋਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸਲ ਕੰਮ ਉਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਿਸਾਬ ਨਬੇੜਨ ਦਾ ਦਿਨ ਤੈਅ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਚੁੱਕਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ — ਤੇ ਗੱਲ ਚੁੱਕਣੀ ਪੈਣਾ ਹੀ ਉਹ ਪੂਰੀ ਦਿੱਕਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਯਾਦਾਸ਼ਤ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ
ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦਮ ਤੋੜਦੇ ਹਨ।
ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਨਿਰਪੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹਰ ਜਣੇ ਨੂੰ ਉਹ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸਾਫ਼ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਬਨਿਸਬਤ ਉਸਦੇ ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ — ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਝੁਕਾਅ ਹੈ, ਕੋਈ ਚਰਿੱਤਰ-ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ’ਤੇ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਲੋਕ ਸੱਚੇ ਮਨੋਂ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹੀ ਵੱਧ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸੱਚੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸੇ ਲਈ ਇਲਾਜ ਅਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੇਖ ਸਕੋ। ਅਜਿਹੀ ਸਪ੍ਰੈੱਡਸ਼ੀਟ ਨਹੀਂ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੋਵੇ — ਉਹ ਤਾਂ ਬਸ ਅਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਬਾਬੂਗਿਰੀ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ, ਜਿੱਥੇ ਖਰਚਾ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਇੱਕ ਸੰਖਿਆ ਦਿਸੇ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਹ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਤੇ ਅਸਲ ਮਕਸਦ ਇਹੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੈਸਿਆਂ ’ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਪੈਸਾ ਜੋ ਨਹੀਂ ਨਾਪਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਨੁਪਾਤੀ ਵੰਡ ਇਸਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਢਕ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਯੋਗਦਾਨ ਕਦੇ ਬੈਂਕ ਸਟੇਟਮੈਂਟ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੇ। ਉਹ ਜਣਾ ਜੋ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੀਮਾ ਕਦੋਂ ਰੀਨਿਊ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਮੁੱਕਣਾ ਨੋਟਿਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਘਰ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਅਸਲੀ ਕਿਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਵਕਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਸਾਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਘੱਟ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਵੱਧ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਿਸਾਬ ਪੂਰੀ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੇ ਵੰਡ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਵਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਉਹ ਪੈਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਸਭ ਜਮਾਉਂਦੇ ਵਕਤ ਇਸਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਕਹਿਣਾ ਰਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੋਈ ਕਿਸੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਸੌਖਾ ਹੈ।
ਜੇ ਇਹ ਟਾਲ-ਮਟੋਲ ਹੈ
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਜੁਗਾੜ ਨਾਲੋਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਵੱਧ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਜੇ ਇੱਕ ਜਣਾ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ — ਆਮਦਨ ਬਾਰੇ ਗੋਲ-ਮੋਲ, ਬਿੱਲ ਆਉਣ ’ਤੇ ਗਾਇਬ, ਗੱਲ ਉੱਠਣ ’ਤੇ ਤਣ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ — ਤਾਂ ਅਸੰਤੁਲਨ ਦਿੱਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਲੱਛਣ ਹੈ। ਬਿਹਤਰ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ ਵਿਖਾਏਗਾ, ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏਗਾ — ਤੇ ਇਹ ਅਸਲੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਂਝੀ ਐਪ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਬਣ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਵੇ।
ਉਹ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੇ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ। ਉਹ ਕੋਈ ਫ਼ੀਚਰ ਰਿਕਵੈਸਟ ਨਹੀਂ।
Donget ਕਿੱਥੇ ਫ਼ਿੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਲਤ ਲਈ, ਮਸ਼ੀਨੀ ਹਿੱਸਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਤੇ Donget ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ:
- ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਂਝੇ ਖਰਚੇ ਹੋਣ — ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਿੱਜੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
- ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨਾਲ ਵੰਡੋ — 62/38 ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੈੱਟ ਕਰੋ ਤੇ ਹਰ ਸਾਂਝਾ ਖਰਚਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਹਿਸਾਬ ਲਾਏ ਬਿਨਾਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।
- ਮੁਫ਼ਤ ਰਸੀਦ ਸਕੈਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਰਾਸ਼ਨ ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਹੀ ਰਹੇ, ਨਾ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਟਾਲ ਦੇਵੇ।
- ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਰੀਅਲ-ਟਾਈਮ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਇੱਕ ਬਕਾਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਵਹੀ-ਖਾਤਾ, ਨਾ ਯਾਦਾਸ਼ਤ, ਨਾ «ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਾ ਸੀ ਉਹ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ»।
- ਆਪਣੇ ਤੈਅ ਦਿਨ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਅਦਾਇਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਨਬੇੜੋ।
ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਰਤੋਂ ਪੰਨੇ ’ਤੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਲਈ ਖਰਚ ਵੰਡਣਾ ਪੂਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਗੱਲ ਕੀ ਹੈ
ਗੱਲ ਹਿਸਾਬ ਬਰਾਬਰ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਲੋਕ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਫ਼ਰ ਬਕਾਏ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋ ਇਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ₹2,000 ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸਨੂੰ ਦਿਸਣ ਯੋਗ ਬਣਾਓ, ਨਿਯਮ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤੈਅ ਕਰ ਲਓ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਬਣਨੋਂ ਹਟਾਓ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਕਾਊਂਟਰ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ-ਖੜ੍ਹਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹੇ।
ਆਮ ਸਵਾਲ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਵੱਧ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੋੜੇ ਖਰਚੇ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡਣ?
ਅਨੁਪਾਤੀ ਵੰਡ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ: ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਵੱਧ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ’ਤੇ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਪੰਜਾਹ-ਪੰਜਾਹ ਓਦੋਂ ਹੀ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਮਦਨ ਲਗਭਗ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਕੀ ਇੱਕੋ ਸਾਥੀ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ?
ਇਹ ਬੇਹੱਦ ਆਮ ਹੈ, ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਿੱਕਤ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ — ਦਿੱਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਣਕਹੀ ਵਿਵਸਥਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਕੁੜੱਤਣ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਖਰਚੇ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡੀਏ?
ਤਰੀਕਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰੋ — ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਮੁਤਾਬਕ, ਜਾਂ ਪੰਜਾਹ-ਪੰਜਾਹ — ਸਾਂਝੇ ਖਰਚੇ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਦਰਜ ਕਰੋ, ਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਹਿਸਾਬ ਨਬੇੜੋ।
ਜੋੜੇ ਵਜੋਂ ਬਿੱਲ ਵੰਡਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ?
ਕੋਈ ਇੱਕ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਵੰਡ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ — ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਮੁਤਾਬਕ, ਜੇ ਸਾਫ਼ ਤੈਅ ਹੋਵੇ।
ਅਸਾਵੀਂ ਵੰਡ ਵਾਲੇ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਐਪ ਕਿਵੇਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਐਪ ਦਰਜ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸਨੇ ਕੀ ਦਿੱਤਾ, ਸੋ ਬਕਾਇਆ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਤੱਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। Donget ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤੈਅ ਰਕਮਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਣ ਤੇ ਇੱਕ ਟੈਪ ਵਿੱਚ ਹਿਸਾਬ ਨਬੇੜਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ — ਮੁਫ਼ਤ, ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਬਿਨਾਂ।
Donget ਮੁਫ਼ਤ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ ਤੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਾਂਝਾ ਗਰੁੱਪ ਸੈੱਟ ਕਰ ਲਓ।
