رفتن به محتوا
دُنگت
دانلود
همهٔ مقاله‌ها

دنگ مساوی یا هر کس هر چه خورد؟ کدام منصفانه است

دنگ را وقتی سفارش‌ها نزدیک است مساوی بدهید؛ وقتی یک سفارش خیلی بزرگ‌تر است، کسی نوشیدنی نخورده یا مهمانی یک‌باره است، قلم‌به‌قلم. مثال پنج‌نفره با ارقام.

The Donget team 9 دقیقه مطالعه

صورت‌حساب می‌رسد، یکی می‌گوید «بیایید مساوی بدهیم» و نصف میز سر تکان می‌دهد و نصف دیگر بی‌صدا حساب می‌کند. کسی که سالاد و آب گازدار خورده می‌خواهد پول دو موکتل دیگری را هم بدهد. احتمالاً امشب چیزی نمی‌گوید.

بحث مساوی یا قلم‌به‌قلم تقریباً در هر شام دسته‌جمعی پیش می‌آید و هر دو طرف حرف دارند. دنگ مساوی سریع و دست‌ودل‌بازانه است؛ قلم‌به‌قلم دقیق است و از کسی که کم می‌خورد دفاع می‌کند. هیچ‌کدام همیشه درست نیست. وقتی سفارش‌ها نزدیک بوده و همان آدم‌ها زیاد با هم غذا می‌خورند، دنگ را مساوی بدهید تا اختلاف‌های کوچک خنثی شود. وقتی یک سفارش آشکارا بزرگ‌تر است، کسی نوشیدنی نخورده یا مهمانی یک‌باره است، قلم‌به‌قلم حساب کنید. اگر مطمئن نیستید، ظرف‌های مشترک را مساوی تقسیم کنید و بقیه را قلم‌به‌قلم.

چرا بحث مساوی بودن دنگ هیچ‌وقت تمام نمی‌شود

کسانی که از دنگ مساوی دفاع می‌کنند بی‌دقت نیستند. شرط می‌بندند که تفاوت‌ها همدیگر را خنثی می‌کنند: امشب تو استیک خوردی، هفتهٔ بعد من. برای گروهی که هر هفته با هم غذا می‌خورد، این شرط معمولاً می‌برد و کسی آخر غذا با بلند خواندن قیمت‌ها وقت نمی‌گذراند.

کسانی که قلم‌به‌قلم می‌خواهند هم ریزبین نیستند. دیده‌اند بعضی اختلاف‌ها خنثی نمی‌شود. دوستی که هیچ‌وقت نوشیدنی سفارش نمی‌دهد در هر شام پول نوشیدنی‌های دیگران را می‌دهد. دانشجویی میان چند نفر حقوق‌بگیر هر بار ارزان‌ترین غذا را سفارش می‌دهد. این فاصله‌ها هر بار به یک طرف می‌روند و روی هم جمع می‌شوند.

پس سؤال واقعی «مساوی یا قلم‌به‌قلم؟» نیست، «این فاصله خنثی می‌شود؟» است.

دنگ مساوی در چند شام: در سمت چپ فاصلهٔ سفارش هر نفر با سهم مساوی یک شب بالا می‌رود و شب بعد پایین و خنثی می‌شود؛ در سمت راست یک نفر هر شب زیر سهم مساوی است و فاصله بزرگ‌تر می‌شود

قاعدهٔ سرانگشتی: سه سؤال

این‌ها را وقتی سفارش می‌دهید بپرسید، نه وقتی صورت‌حساب می‌آید.

  1. فاصله بزرگ‌تر از یک نوشیدنی است؟ کوچک‌ترین و بزرگ‌ترین سفارش را مقایسه کنید. اگر در حد قیمت یک نوشیدنی‌اند، دنگ مساوی حداکثر چند ده هزار تومان از کسی می‌گیرد. اگر سفارش یک نفر دو برابر دیگری است، نه.
  2. کسی نوشیدنی نخورده؟ بیشتر فاصله از نوشیدنی‌هاست و فاصلهٔ کسی که نمی‌نوشد هیچ‌وقت خنثی نمی‌شود، چون هر بار نمی‌نوشد.
  3. به‌زودی دوباره این کار را می‌کنید؟ گروهی که هر هفته با هم غذا می‌خورد می‌تواند تفاوت‌های کوچک را تحمل کند. یک شام یک‌باره، دورهمی محل کار یا میزی از آدم‌هایی که کم همدیگر را می‌شناسند نمی‌تواند: دفعهٔ بعدی نیست که جبران شود.

اگر جواب هر سه «نه، نه، بله» است، مساوی تقسیم کنید. اگر یکی طرف دیگر رفت، قلم‌به‌قلم یا ترکیبی پایین را بگیرید.

وقتی سفارش‌ها نزدیک بود، دنگ را مساوی بدهید

دنگ مساوی پیش‌فرض درستی برای گروه ثابتی با عادت‌های شبیه هم است: همه غذایی و نوشیدنی‌ای گرفتند، قیمت‌ها در چند ده هزار تومان از هم بودند و هفتهٔ بعد دوباره می‌آیید. سریع است، رسید نمی‌خواهد و خطایش از وقتی که صرفه‌جویی می‌کند کوچک‌تر است. برای غذاهای دورهمی هم صادقانه‌ترین انتخاب است، وقتی همه‌چیز توی سینی‌ها آمده و کسی نمی‌تواند بگوید چه کسی چه خورد.

وقتی نبود، قلم‌به‌قلم حساب کنید

قلم‌به‌قلم یعنی هر کس پول چیزی را که سفارش داده می‌دهد، به‌اضافهٔ سهمش از هر چیز مشترک. وقتی سفارش‌ها خیلی فرق دارند، وقتی نوشنده و غیرنوشنده سر یک میزند، برای جمع یک‌باره و برای کسی که با بودجهٔ تنگ سفارش داده درست است. ایراد قدیمی‌اش که «خیلی طول می‌کشد» وقتی کسی از رسید عکس می‌گیرد و هر خط را در یک اپ اختصاص می‌دهد، تقریباً از بین می‌رود.

ترکیبی: ظرف‌های مشترک مساوی، بقیه قلم‌به‌قلم

بیشتر شام‌ها ترکیب‌اند. پیش‌غذا و سیب‌زمینی برای میز بودند؛ استیک و موکتل‌ها نبودند. روش ترکیبی هر خط را همان‌طور که هست حساب می‌کند: ظرف‌های مشترک مساوی بین کسانی که شریک بودند، هر چیز دیگر را همان کسی که سفارش داده. برای بیشتر گروه‌ها منصفانه‌ترین راه است و مثال پایین از همین استفاده می‌کند. برای فهرست کامل روش‌ها، از مساوی و مبلغ دقیق تا درصد و سهم، پنج روش تقسیم هزینه را ببینید.

یک مثال کامل: پنج نفر، سفارش‌های خیلی متفاوت

آوا، بهنام، کیانا، داریوش و الناز شام می‌خورند و بهنام کل صورت‌حساب را می‌دهد. هر کس چه سفارش داد:

  • آوا: سالاد ۱۴۰ هزار، آب گازدار ۴۰ هزار — ۱۸۰ هزار
  • بهنام: استیک ۳۸۰ هزار، دو موکتل ۲۸۰ هزار — ۶۶۰ هزار
  • کیانا: پاستا ۲۲۰ هزار، یک موکتل ۱۲۰ هزار — ۳۴۰ هزار
  • داریوش: برگر ۱۸۰ هزار، نوشابه ۴۰ هزار — ۲۲۰ هزار
  • الناز: پاستا ۲۲۰ هزار، دو موکتل ۲۴۰ هزار — ۴۶۰ هزار
  • مشترک: پیش‌غذای نان و پنیر ۱۵۰ هزار و سیب‌زمینی سرخ‌کرده ۱۰۰ هزار برای میز — ۲۵۰ هزار، یعنی نفری ۵۰ هزار

غذا و نوشیدنی ۲ میلیون و ۱۱۰ هزار تومان می‌شود. مالیات ۷ درصد ۱۴۷ هزار و ۷۰۰ تومان است و ۲۰ درصد انعام روی غذا ۴۲۲ هزار تومان، پس صورت‌حساب ۲ میلیون و ۶۷۹ هزار و ۷۰۰ تومان می‌شود. مالیات و انعام روی هم ۲۷ درصد غذاست، پس در روش ترکیبی اقلام هر نفر در ۱٫۲۷ ضرب می‌شود؛ مالیات و انعام را به نسبت تقسیم کنید نشان می‌دهد چرا اضافه‌ها دنبال غذا می‌روند.

اقلام خودشظرف‌های مشترکجمعترکیبی (× ۱٫۲۷)مساویتفاوت
آوا۱۸۰ هزار۵۰ هزار۲۳۰ هزار۲۹۲ هزار و ۱۰۰۵۳۵ هزار و ۹۴۰۲۴۳ هزار و ۸۴۰ بیشتر می‌دهد
بهنام۶۶۰ هزار۵۰ هزار۷۱۰ هزار۹۰۱ هزار و ۷۰۰۵۳۵ هزار و ۹۴۰۳۶۵ هزار و ۷۶۰ کمتر می‌دهد
کیانا۳۴۰ هزار۵۰ هزار۳۹۰ هزار۴۹۵ هزار و ۳۰۰۵۳۵ هزار و ۹۴۰۴۰ هزار و ۶۴۰ بیشتر می‌دهد
داریوش۲۲۰ هزار۵۰ هزار۲۷۰ هزار۳۴۲ هزار و ۹۰۰۵۳۵ هزار و ۹۴۰۱۹۳ هزار و ۴۰ بیشتر می‌دهد
الناز۴۶۰ هزار۵۰ هزار۵۱۰ هزار۶۴۷ هزار و ۷۰۰۵۳۵ هزار و ۹۴۰۱۱۱ هزار و ۷۶۰ کمتر می‌دهد
جمع۱ میلیون و ۸۶۰ هزار۲۵۰ هزار۲ میلیون و ۱۱۰ هزار۲ میلیون و ۶۷۹ هزار و ۷۰۰۲ میلیون و ۶۷۹ هزار و ۷۰۰

سهم مساوی ۵۳۵ هزار و ۹۴۰ تومان است. با دنگ مساوی، آوا، کیانا و داریوش روی هم ۴۷۷ هزار و ۵۲۰ تومان بیشتر از سفارش‌شان می‌دهند و بهنام و الناز همین‌قدر کمتر. آوا تنها نزدیک دو برابر چیزی را که سفارش داده می‌دهد. ۴۰ هزار و ۶۴۰ تومانِ کیانا از آن فاصله‌هایی است که خنثی می‌شود؛ ۲۴۳ هزار و ۸۴۰ تومانِ آوا نه.

دنگ مساوی در برابر قلم‌به‌قلم برای پنج نفر: سمت چپ پنج میلهٔ هم‌اندازه، سمت راست پنج میلهٔ با طول‌های خیلی متفاوت، کوتاه‌ترینشان کمتر از یک‌سوم بلندترین، با تکهٔ مالیات و انعام روی هر میله که با سفارش بزرگ‌تر می‌شود

در روش ترکیبی، بهنام حساب کرده، پس چهار کارت‌به‌کارت تسویه‌اش می‌کند: آوا ۲۹۲ هزار و ۱۰۰، کیانا ۴۹۵ هزار و ۳۰۰، داریوش ۳۴۲ هزار و ۹۰۰ و الناز ۶۴۷ هزار و ۷۰۰ تومان، همه به بهنام.

نسخهٔ سریع: هر کس نوشیدنی خودش را حساب کند

اگر هیچ‌کس نمی‌خواهد غذای اصلی را قلم‌به‌قلم کند، میان‌بر رایج این است که کل غذا مساوی تقسیم شود و هر کس نوشیدنی خودش را بدهد. روی این صورت‌حساب، آوا ۴۰۳ هزار و ۸۶۰ تومان می‌دهد و بهنام ۷۰۸ هزار و ۶۶۰ تومان: خیلی نزدیک‌تر به روش ترکیبی تا دنگ مساوی، چون نوشیدنی‌ها بزرگ‌ترین بخش فاصله بودند، اما آوا هنوز بخشی از استیک بهنام را می‌دهد. برای گروه ثابت سازش معقولی است؛ برای مهمانی یک‌باره درست قلم‌به‌قلم کنید. صورت‌حساب رستوران را چطور تقسیم کنیم نشان می‌دهد نسخهٔ کامل را چطور دو دقیقه پای میز انجام دهید.

پیش از اینکه کسی سفارش بدهد بگویید

بیشتر دعواهای سر دنگ صورت‌حساب مسئلهٔ زمان‌بندی است، نه حساب. «هر کس مال خودش را حساب کند و پیش‌غذا را بین همه بزنیم؟» پیش از سفارش پیشنهادی خنثی است. همین جمله وقتی صورت‌حساب می‌آید شبیه گله از سفارش یک نفر است. اگر میز قرار گذاشته مساوی بدهد و شما غذای ارزان گرفته‌اید، امشب سهم مساوی را بدهید و پیش از شام بعدی مطرحش کنید. و اگر مساوی دادن عادت گروه شماست و همه یک‌جور سفارش دادند، چیزی برای درست‌کردن نیست: این دنگی حساب کردن در ساده‌ترین شکلش است.

دنگت کجای ماجراست

دنگت می‌گذارد یک هزینه به هر دو شکل تقسیم شود، تا روش دنبال میز برود نه اپ. برای دنگ مساوی، افزودن هزینه را بزنید، جمع را وارد کنید و تقسیم را روی مساوی بگذارید. برای قلم‌به‌قلم، اسکن رسید و اسکن با هوش مصنوعی را انتخاب کنید: اقلام از روی عکس برمی‌گردند، هر کس روی چیزی که سفارش داده برداشتن سهم را می‌زند، پیش‌غذا و سیب‌زمینی را می‌شود بین همهٔ کسانی که خوردند مشترک کرد و مالیات و ارزش افزوده به نسبت اقلام هر نفر پخش می‌شود. انعام یا حق سرویسی که روی رسید چاپ شده در همان خط خوانده می‌شود؛ انعامی که سر میز اضافه کرده‌اید را می‌شود پیش از ذخیره در همان خط تایپ کرد. تا وقتی کسی برنداشته، کل رسید مساوی تقسیم می‌شود، و همه را مساوی کن آن را با یک ضربه دوباره به دنگ مساوی برمی‌گرداند.

شام بهنام بعد کنار هر چیز دیگر در ترازهای گروه می‌نشیند و وقتی وقت پرداخت می‌رسد تسویه‌حساب کمترین تعداد انتقال را پیشنهاد می‌دهد. دنبال مقایسهٔ اپ‌ها برای این کارید؟ این مقایسهٔ اپ‌های دنگ رسید نشان می‌دهد هر کدام کجا می‌برد و کجا کم می‌آورد.

پرسش‌های پرتکرار

آیا دنگ مساوی دادن منصفانه است؟

بله، وقتی سفارش‌ها نزدیک بوده و همان آدم‌ها زیاد با هم غذا می‌خورند، تا تفاوت‌های کوچک خنثی شود. وقتی منصفانه نیست که فاصله بزرگ باشد یا همیشه روی یک نفر بیفتد، مثل دوستی که هیچ‌وقت نوشیدنی سفارش نمی‌دهد.

چه وقت باید به‌جای مساوی، قلم‌به‌قلم حساب کرد؟

وقتی گران‌ترین سفارش بیش از یکی دو نوشیدنی از کوچک‌ترین بالاتر است، وقتی کسی نوشیدنی نخورده و بقیه خورده‌اند، یا وقتی بعید است گروه دوباره با هم غذا بخورد.

منصفانه‌ترین روش تقسیم صورت‌حساب چیست؟

معمولاً ترکیبی: ظرف‌های مشترک مساوی بین کسانی که شریک بوده‌اند، غذای اصلی و نوشیدنی را هر کس خودش بدهد و مالیات و انعام به نسبت جمع هر نفر.

مالیات و انعام را هم باید مساوی تقسیم کنیم؟

فقط اگر غذا مساوی تقسیم شده باشد. اگر قلم‌به‌قلم حساب می‌کنید، آن‌ها را به نسبت اقلام هر نفر پخش کنید، وگرنه سفارش‌های کوچک بخشی از انعام سفارش‌های بزرگ را می‌دهند.

درخواست قلم‌به‌قلم حساب‌کردن صورت‌حساب بی‌ادبی است؟

نه، اگر پیش از سفارش بگویید. اول غذا پیشنهادی خنثی است؛ وقتی صورت‌حساب می‌آید، می‌تواند نقدی بر سفارش یک نفر به نظر برسد.

اگر گروه از قبل قبول کرده مساوی تقسیم کند چه؟

این بار سهم مساوی را بدهید و برای دفعهٔ بعد روش دیگری پیشنهاد کنید. عوض‌کردن قاعده بعد از رسیدن غذا اختلاف کوچک را به دعوا تبدیل می‌کند.

جمع‌بندی

وقتی سفارش‌ها نزدیک بوده و گروه زیاد با هم غذا می‌خورد دنگ را مساوی بدهید؛ وقتی فاصله از یک نوشیدنی بزرگ‌تر است، کسی نوشیدنی نخورده یا دفعهٔ بعدی در کار نیست، قلم‌به‌قلم. ترکیبی، یعنی ظرف‌های مشترک مساوی و بقیه به‌ازای هر نفر با مالیات و انعام به نسبت، تقریباً سر هر میزی منصفانه است. پیش از اینکه کسی سفارش بدهد روی آن توافق کنید.

دنگت را رایگان دانلود کنید و شام بعدی را مساوی یا قلم‌به‌قلم، هر چه میز لازم دارد، دنگ کنید.

در چند ثانیه تسویه کنید. سال‌ها دوست بمانید.

به گروه‌هایی بپیوندید که دفتر و اکسل را کنار گذاشته‌اند. دنگت را رایگان دانلود کنید.