Кӣ чӣ меорад? Рӯйхати меҳмонии муштарак

«Шанбе дар хонаи мо меҳмонӣ, ягон чиз биёред!» Баъд се нафар як хӯриш меоранд, ях нест ва харидори нӯшокиҳо намедонад, ки пулро чӣ тавр пурсад. Ҳама ёрӣ додан мехостанд; пешниҳодҳои пароканда ҷойи рӯйхати намоёнро намегиранд.

Рӯйхатро аз рӯи навъ созед; ҳар чиз миқдор ва номи як масъул дошта бошад. Корҳои камписанд ҳам дохил шаванд. Хӯроки пухтаи ҳар меҳмон саҳм аст; чизе, ки барои ҳама харида шудааст, як хароҷот буда, ба истифодабарандагонаш тақсим мешавад.

Чор чизи зарурии рӯйхат

• Навъҳо, то набудани хӯроки асосӣ ва зиёдии ширинӣ намоён бошад
• Миқдор: «хӯриш барои 10 нафар», на танҳо «хӯриш»
• Як ном, то касе ба дигарон умед набандад
• Ҳолати намоён: гирифташуда, кушода, анҷомшуда

Қадами 1 — аввал навъ, баъд таом

Барои ҳашт то дувоздаҳ нафар чунин оғоз кунед:

• Ду хӯроки асосӣ, яке бе гӯшт
• Ду ё се хӯриш ё таоми иловагӣ
• Нон ё чизи ҳамроҳи хӯрок
• Як ё ду ширинӣ
• Нӯшокиҳои оддӣ, об, ях
• Шарбати махсус барои хоҳишмандон
• Табақ, пиёла, дастмол, қошуқ, халтаи партов
• Қошуқи тақсим, сарддон, баландгӯяк, сими дарозкунӣ
• Чидани миз, интихоби мусиқӣ, тозакунӣ, бурдани дӯст ба хона

Агар сатри «ширинӣ: 1» аллакай ном дошта бошад, касе, ки мехост торт орад, дигар чизро мегирад.

Қадами 2 — миқдор дар номи чиз

«Нӯшокӣ» кам аст; «шарбат, 6 шиша», «ях, 2 халта», «оши бе гӯшт барои 10 нафар» равшан аст. Бе чормағз, комилан гиёҳӣ ё бе глютен буданро ҳамон ҷо нависед. Аз телефон хонанда набояд боз пурсад.

Қадами 3 — интихоб ё супориш

Рӯйхати кушода ба дӯстон имкон медиҳад, ки чизи дӯстдошта ва хубпухтаашонро гиранд. Вале корҳои ҷолиб зуд мераванд, ях, зарф ва тозакунӣ то охир мемонанд. Тақсими пурра барои гурӯҳи калон, омехта ё буҷаи маҳдуд мувофиқ аст; супоридани худи таомҳо метавонад фармондиҳӣ намояд.

Заруриҳоро супоред, хӯрокҳоро кушода гузоред ва ду рӯз пеш боқимондаро диҳед. Касе наояд, чизаш боз кушода шавад, на ин ки аз рӯйхат гум шавад.

Қадами 4 — корҳоро ҳам нависед

Мизчинию мусиқӣ, овардани сарддон, зарфшӯӣ, бурдани дӯсти дурро низ касе бояд кунад. Онҳо мисли як хӯриш вақт мегиранд. Сабт меҳнатро намоён мекунад, то мизбон охири шаб танҳо назди зарфҳо намонад.

Саҳм ва хароҷоти умумӣ

Хӯроки пухтаи меҳмон саҳми ӯст; барои хӯриш касе ба ӯ қарздор нест. Пул ҳангоми харидани чизи умумӣ пайдо мешавад: нӯшокӣ, ях, зарф, торт. Як хароҷот, як пардохткунанда, касони дахлдор. Шарбати махсусро танҳо гирандагонаш тақсим мекунанд. Мизбон гӯшт мехарад ва ҳама саҳм медиҳанд ҳам мумкин, агар пешакӣ гуфта бошад.

Ҳиссаи соҳиби зодрӯз масъалаи ҷудост: пули хӯроки зодрӯзро кӣ медиҳад ва тақсими туҳфаи гурӯҳӣ кӯмак мекунанд.

Мисол: меҳмонии шаш нафар

Зебо мизбон аст. Бахтиёр, Нилуфар, Сарвар, Фарҳод ва Мадина хӯрок меоранд; барои онҳо ҳисоб нест. Се нафар хариди умумӣ низ мекунанд:

Тавозун пардохт минуси ҳиссаҳост:

• Зебо: 120 − 140 = −20 сомонӣ
• Бахтиёр: 270 − 65 = +205 сомонӣ
• Нилуфар: 300 − 140 = +160 сомонӣ
• Сарвар: 0 − 140 = −140 сомонӣ
• Фарҳод: 0 − 65 = −65 сомонӣ
• Мадина: 0 − 140 = −140 сомонӣ

Ҷамъ сифр. Сарвар ба Бахтиёр 140, Фарҳод 65; Мадина ба Нилуфар 140 ва Зебо 20 сомонӣ медиҳанд. Чор қарздор ҳар кадом камаш як бор медиҳад, пас чор интиқол ҳадди ақал аст. Ҳисоби кӣ ба кӣ қарздор усулро медиҳад.

Ёддошт, варақа ё барнома

Ёддошти муштарак ройгон аст ва ҳама таҳрир мекунанд, вале гирифтани як сатр аз ҷониби ду касро намебандад ва пулро намебинад. Варақаи номнависӣ барои миқдор ва ҷойҳо, масалан чорабинии калон, аст. Барномаи пайвасткунандаи рӯйхат ва пул ба гурӯҳи дӯстон мувофиқ мешавад.

Donget дар куҷо кӯмак мекунад

Дар Пул | Корҳо мизбон ҳар сатрро бо Илова кардани кор месозад. Кӣ мегирад? → Кушода чизро Бесоҳиб мегузорад; ё ба як ё чанд кас диҳед. Тугмаи амали клавиатура корро илова карда, шаклро барои сатри дигар кушода мемонад. Меҳмон Гирифтан, агар наояд Баргардондан мекунад. Корҳои гурӯҳ гирифташудаҳо, кушодаҳо ва шумораи анҷомшударо нишон медиҳад.

Бахтиёр «Нӯшокӣ, 6 шиша»-ро Анҷом шуд кунад, Барои Нӯшокӣ, 6 шиша хароҷот кардед? пайдо мешавад. Илова кардани хароҷот шаклро бо ном мекушояд; маблағ ва одамонро ворид кунед. Ҳисобу китоб кардан интиқолҳои болоро медиҳад. Меҳмони бебарномаро бо ном илова кардан ва корашро аз тарафи аъзои гурӯҳ анҷомшуда нишон додан мумкин; тақсим бе насби барнома барои ҳама шарҳ медиҳад.

Камбудӣ: майдони миқдор, ҷойҳои номнависӣ ва санаҳои кор нестанд. Миқдор дар ном аст; барои чорабинии оммавии дорои ҷойҳои зиёд варақа мувофиқтар аст.

Саволҳои зуд-зуд додашаванда

Дар рӯйхати кӣ чӣ меорад чӣ бошад?

Хӯроки асосӣ, хӯриш, нон, ширинӣ, нӯшокӣ, ях, зарфҳо ва корҳои омодагию тозакунӣ. Дар ҳар навъ чизҳоро бо миқдор ва як номи масъул нависед.

Барои меҳмонӣ кӣ чӣ меорад, чӣ тавр ташкил кунем?

Рӯйхати навъбандӣ бо миқдор созед; ях, зарф ва тозакуниро, ки касе намегирад, супоред. Хӯрокҳоро барои интихоб кушода монед; ду рӯз пеш боқимондаро мизбон тақсим кунад.

Оё барои рӯйхати кӣ чӣ меорад барнома ҳаст?

Ёддошти муштарак пулро пайгирӣ намекунад; варақаи номнависӣ барои ҷой ва миқдор аст. Donget корро ба хароҷоти умумӣ мепайвандад, вале майдони миқдор ё ҷойҳои номнависӣ надорад; миқдорро дар номи кор нависед.

Чӣ тавр пешгирӣ кунем, ки ҳама ширинӣ оранд?

Барои ҳар навъ шумора нависед: ду хӯроки асосӣ, се хӯриш, як ширинӣ. Вақте ширинӣ ном дорад, шахси нав аз боқимонда интихоб мекунад.

Оё меҳмонон ба мизбон пул диҳанд?

Барои хӯроки овардаашон не; он саҳми онҳост. Агар мизбон барои ҳама нӯшокӣ ё зарф харида бошад, бо огоҳии пеш аз меҳмонӣ онро байни касони дахлдор тақсим кардан мумкин аст.

Агар як нафар барои ҳама нӯшокӣ харад, чӣ гуна тақсим кунем?

Як бор бо номи харидор сабт карда, байни касоне тақсим кунед, ки гирифтанд. Шарбати махсуси чор нафар чор ҳисса, нӯшокии оддии шаш нафар шаш ҳисса мешавад.

Хулоса

Навъ, миқдор, як ном ва корҳои анҷомдоданӣ рӯйхатро равшан мекунанд. Хариди умумиро танҳо байни касони дахлдор тақсим кунед. Барои берун рафтан рӯйхати хаймазании гурӯҳӣ ҳамин усулро ба хаймаву оташдон татбиқ мекунад.

Donget-ро ройгон боргирӣ кунед ва рӯйхати кӣ чӣ меорад ва хароҷоти умумиро дар як гурӯҳ нигоҳ доред.