Si të llogaritni kush kujt i detyrohet pas një udhëtimi në grup (hap pas hapi)

Udhëtimi mbaroi. Të gjithë janë në shtëpi, fotot janë në grup, dhe po ashtu edhe pyetja që askush nuk do ta zgjidhë me dorë: pra kush kujt i detyrohet? Ana pagoi apartamentin, Toni makinën, Lulja një darkë, dhe Rroni e anashkaloi atë darkë por bleu ushqimet. Të mbledhësh përmendësh del gabim brenda një minute.

Ka një metodë që funksionon gjithmonë, kërkon vetëm zbritje dhe jep të njëjtën përgjigje cilido që e bën. Për të llogaritur kush kujt i detyrohet, mblidhni ç’pagoi secili dhe sa dolën pjesët e secilit, dhe zbritni për të marrë një bilanc neto për person. Bilancet mblidhen gjithmonë në zero. Pastaj ai që detyrohet më shumë i paguan atij që i detyrohet më shumë, dhe e përsëritni derisa të gjithë të jenë në zero.

Si llogariten shpenzimet e përbashkëta: filloni me një listë

Ju duhen katër fakte për çdo kosto të përbashkët: çfarë ishte, kush pagoi, sa, dhe kush e ndau. Kolona e fundit është ajo që harrohet. Një darkë që një shok e kaloi nuk ndahet në pesë, dhe një shëtitje me varkë që e bënë vetëm tre veta nuk ndahet mes gjithë grupit.

Shënojeni në një vend: një shënim, një tabelë llogaritëse ose një aplikacion. Nëse shpenzimet ishin në monedha të ndryshme, konvertoni fillimisht secilin në një monedhë të vetme, me kursin që vlente kur u pagua; si të ndani faturat mes monedhave shpjegon pse.

Hapi 1 — Nxirrni pjesën e secilit

Për çdo shpenzim, pjesëtojeni shumën mes atyre që e ndanë. Shumica e kostove të udhëtimit ndahen njësoj mes atyre personave, por e njëjta metodë funksionon për çdo ndarje: shuma të sakta, përqindje ose pjesë, siç i përshkruan pesë mënyrat për të ndarë një shpenzim. Rëndësi ka që pjesët e çdo shpenzimi të mblidhen me shumën e tij.

Pastaj, për çdo person, mblidhni pjesët e tij gjatë gjithë udhëtimit. Kjo është sa i kushtoi udhëtimi.

Hapi 2 — Bilanci neto = paguar − pjesa

Për çdo person, mblidhni gjithçka që pagoi për grupin dhe zbritni pjesën e tij totale:

bilanci neto = totali i paguar − totali i pjesës

Një numër pozitiv do të thotë se grupi i detyrohet para. Një numër negativ do të thotë se ai i detyrohet grupit. Zero do të thotë se është tashmë i barabartë.

Tani kontrolloni punën: bilancet duhet të mblidhen saktësisht në zero. Çdo euro që pagoi dikush është pjesa e dikujt, prandaj totali i paguar dhe totali i të gjitha pjesëve janë e njëjta shifër. Nëse shuma nuk është zero, një shpenzim ose një pjesë është e gabuar, dhe asnjë shlyerje nuk duhet të ndodhë derisa të rregullohet.

Hapi 3 — Çiftoni debitorin më të madh me kreditorin më të madh

Ky është vetë llogaritja e kush kujt i detyrohet, dhe pjesa që në të vërtetë i shlyen shpenzimet e grupit:

1. Merrni personin me bilancin më negativ dhe personin me bilancin më pozitiv.
2. Debitori i paguan kreditorit më të voglën nga dy shumat. Të paktën njëri prej tyre është tani në zero.
3. Përsëriteni me ata që mbeten derisa çdo bilanc të jetë zero.

Çdo transfertë e sjell të paktën një person në zero, prandaj një grup me n persona ka nevojë për më së shumti n − 1 transferta. Pse funksionon, dhe pse mund t’ju dërgojë para nga dikush që nuk ka paguar kurrë për ju, e shpjegon si funksionon thjeshtimi i borxheve. Ja pjesa praktike.

Një shembull i zgjidhur: kush kujt i detyrohet pas një udhëtimi në Selanik

Ana, Toni, Lulja, Rroni dhe Sara kalojnë një fundjavë të gjatë në Selanik. Sara mbërrin një ditë më vonë dhe e humb udhëtimin me makinë për në Meteora, Rroni e anashkalon darkën me peshk, dhe vetëm Ana, Lulja dhe Sara shkojnë në shëtitjen me varkë.

Hapi 1 dhe hapi 2 bashkë. Pjesa e Anës është 150 € + 80 € + 65 € + 30 € + 55 € + 15 € = 395 €. Ajo e Rronit është 150 € + 80 € + 30 € + 15 € = 275 €, sepse e anashkaloi darkën dhe varkën. Të njëjtat llogari për të gjithë japin:

Kontroll: 355 + 55 − 135 − 125 − 150 = 0. Ana dhe Toni marrin 410 € bashkë, dhe Lulja, Rroni e Sara detyrohen saktësisht 410 €.

Hapi 3. Sara detyrohet më së shumti (−150 €) dhe Ana merr më së shumti (+355 €): Sara i paguan Anës 150 €, dhe Ana ka ende për të marrë 205 €. Më pas Lulja (−135 €) i paguan Anës 135 €; Ana ka ende 70 €. Radha i vjen Rronit (−125 €), dhe Ana është ende kreditori më i madh: Rroni i paguan Anës 70 €, duke mbetur Rroni te −55 €. Toni është tani i vetmi që ka ende për të marrë: Rroni i paguan Tonit 55 €.

Katër transferta, dhe të gjithë janë në zero. Të shkruara si borxhe të veçanta, nga çdo person që ndau një shpenzim te ai që e pagoi, i njëjti udhëtim është njëzet pranime borxhi, ose dhjetë edhe pasi çdo çift shokësh të jetë netuar kundrejt njëri-tjetrit.

Kur metoda e thjeshtë jep më shumë transferta se sa duhen

Çiftimi i më të madhit me më të madhin është i shpejtë dhe nuk ka nevojë kurrë për më shumë se n − 1 transferta, por mund të humbasë një rrugë më të shkurtër. Merrni pesë shokë me bilance: Arta +40 €, Besa +30 €, Lendi −20 €, Mira −20 € dhe Nora −30 €.

Më i madhi me më të madhin jep katër transferta: Nora i paguan Artës 30 €, Lendi i paguan Besës 20 €, pastaj Mira duhet t’i paguajë Besës 10 € dhe Artës 10 €. Por Nora detyrohet saktësisht aq sa i duhen Besës. Çiftojini ata së pari, dhe pjesa tjetër është e thjeshtë: Nora i paguan Besës 30 €, Lendi i paguan Artës 20 €, Mira i paguan Artës 20 €. Tri transferta.

Prandaj, para hapit 3, kërkoni përputhje të sakta, një debitor që detyrohet pikërisht aq sa i duhen një kreditori, dhe shlyeni fillimisht ato çifte. Në një grup shokësh, ky kontroll i vetëm zakonisht ju çon te numri më i vogël i transfertave.

Gabime që e prishin llogaritjen

• Ta lini paguesin jashtë shpenzimit të vet. Ana pagoi apartamentin, por fjeti edhe ajo aty; pjesa e saj prej 150 € llogaritet.
• Ta ndani gjithçka mes të gjithëve. Ai që e anashkaloi darkën duhet të ketë pjesë zero prej saj, jo një të pestën.
• Ta regjistroni një kthim parash si shpenzim të ri. Një transfertë mes dy shokësh ndryshon vetëm ato dy bilance; nuk është kosto që e ndau grupi.
• Të shlyeni mbi një total që nuk mblidhet në zero. Rregulloni fillimisht listën.

Kur i keni transfertat, dërgimi është pjesa e lehtë; shlyerja pa siklet trajton kërkimin.

Ku hyn Donget

Donget i bën këto tri hapa sa herë dikush shton një shpenzim. Kush paguan cakton Paguar nga dhe zgjedh kush e ndan, me Njësoj, Shuma, Përqindje ose Shumëzues, kështu që kush e anashkaloi darkën thjesht lihet jashtë saj. Skeda Bilancet tregon netin e çdo anëtari, tashmë të mbledhur në zero. Shpenzimet mund të jenë në çfarëdo monedhe dhe konvertohen në monedhën e grupit me një kurs të ruajtur te çdo shpenzim.

Në fund, Shlyej propozon sa më pak transferta, duke i bashkuar borxhet, kështu që mund t’i paguani dikujt tjetër përveç atij që pagoi për ju, dhe Paguar e regjistron secilën kur ndodh. Aplikacioni nuk lëviz para; mban një listë që e kontrollon kushdo, dhe kjo është ajo që në thelb është mbajtja shënim e kush ju detyrohet. Nëse jeni ende duke zgjedhur aplikacion, aplikacionet për shpenzimet e udhëtimit të krahasuara i paraqet opsionet.

Pyetjet e bëra shpesh

Si llogaritet kush kujt i detyrohet pas një udhëtimi?

Listoni çdo shpenzim me kush pagoi dhe kush e ndau. Për çdo person zbritni pjesën e tij totale nga ç’pagoi për të marrë një bilanc neto. Pastaj ai që detyrohet më shumë i paguan atij që i detyrohet më shumë, dhe e përsëritni derisa të gjithë të jenë në zero.

Si ndahen shpenzimet mes shokësh që nuk morën pjesë të gjithë?

Çdo shpenzim pjesëtojeni vetëm mes atyre që e ndanë. Një shok që e kaloi një darkë ka pjesë zero prej saj; bilanci i tij neto është prapë ç’pagoi minus pjesët që pati realisht.

Pse bilancet mblidhen gjithmonë në zero?

Çdo euro që pagoi dikush është pjesa e dikujt, prandaj totali i paguar është i barabartë me totalin e pjesëve. Nëse bilancet nuk mblidhen në zero, një shpenzim është futur gabim ose mungon një pjesë.

Sa transferta i duhen një grupi për të shlyer?

Më së shumti një më pak se numri i personave me bilanc jo zero. Pesë shokë nuk kanë kurrë nevojë për më shumë se katër transferta, dhe shpesh për më pak.

A duhet t’ia kthej atij që më ka paguar realisht?

Jo. Vlen vetëm bilanci juaj neto, prandaj mund t’i paguani dikujt që nuk ka paguar kurrë për ju. Përfundoni saktësisht aq përpara ose prapa në të dyja rastet.

Po sikur paguam në monedha të ndryshme?

Konvertoni fillimisht çdo shpenzim në një monedhë, me kursin që vlente kur u pagua, pastaj ndiqni të njëjtat tri hapa.

Përfundimi

Llogaritja e kush kujt i detyrohet është tri hapa: pjesët, bilancet neto, pastaj debitori më i madh te kreditori më i madh. Kontrolloni që bilancet mblidhen në zero para se të paguajë kushdo, kërkoni përputhjet e sakta së pari, dhe një grup prej pesë personash shlyen me katër transferta ose më pak.

Shkarkoni Donget falas dhe lëreni aplikacionin t’i mbledhë bilancet ndërsa udhëtimi është ende në vazhdim.